Από την Λειψία του ’89 στην Ελλάδα του ’10.
Πως 50 άνθρωποι πέταξαν έξω απ’την χώρα μια διεφθαρμένη κυβέρνηση και άλλαξαν τη Ζωή τους!..

κατοχή των δυνάμεων του Μνημονίου και των αμερικανο-ευρωπαίων σταθμαρχών που παίζουν τον ρόλο της κυβέρνησης.“Here Comes Everybody
Κεφάλαιο 7
ΟΛΟΕΝΑ ΚΑΙ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ
Καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι υιοθετούν απλά εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης, και καθώς αυτά τα εργαλεία επιτρέπουν όλο και ταχύτερη επικοινωνία, η ταχύτητα δράσης της ομάδας επίσης αυξάνεται, και καθώς το “περισσότερο” κάνει διαφορά, και το “ταχύτερο” κάνει διαφορά.
Η συλλογική δράση είναι διαφορετική από την ατομική δράση, και οι δυο δύσκολες στο να ξεκινήσουν, αφού ξεκινήσουν, είναι δύσκολες να σταματήσουν. Όπως το θέτει ο δικαστής Richard Posner, “Οι συνωμοσίες τιμωρούνται με ξεχωριστό τρόπο από τις ατομικές εγκληματικές ενέργειες, συχνά με την ίδια αυστηρότητα ακόμα και αν η συνωμοσία αποτύχει να επιτελέσει τον σκοπό της, γιατί μια ομάδα που επιδιώκει κάποιο παράνομο σκοπό είναι πιο επικίνδυνη από ένα άτομο που επιδιώκει τον ίδιο παράνομο σκοπό”. Αυτό είναι αλήθεια όχι μόνο σε σχέση με τις εγκληματικές προθέσεις. Οι ομάδες είναι σε θέση να ασκούν ένα διαφορετικό είδος δύναμης από ότι τα άτομα και όταν αυτή η δύναμη στρέφεται εναντίον ενός υφιστάμενου θεσμού, οι ομάδες δημιουργούν ένα διαφορετικό είδος απειλής.
Για να καταλάβετε τη διαφορά, μελετήστε τα γεγονότα του 1989 στην πόλη της Λειψίας της Ανατολικής Γερμανίας. Στις αρχές εκείνου του έτους μια χούφτα κατοίκων της Λειψίας ξεκίνησε διαμαρτυρίες κατά της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ΛΔΓ), τοποθετώντας συχνά αυτές τις διαμαρτυρίες στη διάρκεια κάποιας υπάρχουσας εκδήλωσης (ενός μουσικού φεστιβάλ στο δρόμο, ενός πανηγυριού), που προσέφερε έναν τρόπο συνάθροισης μιας μάζας ανθρώπων χωρίς να προκαλέσει υποψίες. Στην αρχή οι διαμαρτυρίες ήταν μικρές – τον Ιανουάριο πεντακόσια άτομα συγκεντρώθηκαν και η κυβέρνηση συνέλαβε τα πενήντα. Αυτό ωστόσο δεν αποθάρρυνε τους διαδηλωτές. Όπως προχωρούσε η χρονιά, οι διαμαρτυρίες γίνονταν πιο τακτικές, λαμβάνοντας χώρα κάθε Δευτέρα. Καθώς η μια διαμαρτυρία διαδεχόταν την άλλη, περισσότεροι παρευρισκόμενοι συνειδητοποιούσαν ότι η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτα να τους σταματήσει. Ως εκ τούτου, κάθε επόμενη Δευτέρα νέοι συμμετέχοντες προσχωρούσαν, κάτι το οποίο με τη σειρά του ενθάρρυνε ακόμη περισσότερους πολίτες.
Στην αρχή οι πορείες ήταν πολύ μικρές για να τις σταματήσει η κυβέρνηση χωρίς να φανεί υστερική και κάθε βδομάδα μεγάλωναν λιγάκι. Από την οπτική γωνία της κυβέρνησης, μια μικρή πορεία παραήταν μικρή για να παταχθεί και την επόμενη εβδομάδα μία ελαφρώς μεγαλύτερη διαδήλωση ήταν επίσης πολύ μικρή για να παταχθεί. Μόλις τον Σεπτέμβριο o Erich Honecker έδωσε την εντολή στις τοπικές αρχές να «καταπνίξουν αυτές τις εχθρικές δραστηριότητες εν τη γενέσει τους» και «να μην τους αφήσουν έδαφος μαζικότητας”. Ήταν πλέον πολύ αργά, οι διαμαρτυρίες είχαν προ πολλού μετατραπεί από μπουμπούκι σε πλήρες άνθος.
Αυτό που ο Honecker δεν θα μπορούσε να γνωρίζει ήταν ότι η «βάση της μαζικότητας» δεν μετριόταν από τον αριθμό των συμμετεχόντων αλλά από τον αριθμό των ανθρώπων που κατανοούσαν ότι η διαμαρτυρία δεν τιμωρείτο. Η ιστορικός Susanne Lohmann αποκαλεί τις διαμαρτυρίες της Λειψίας έναν “καταρράκτη πληροφοριών”. Κάθε ένας από τους πολίτες της Λειψίας είχε ένα εσωτερικό κατώφλι πέρα από στο οποίο θα μπορούσε να προσχωρήσει σε μια διαμαρτυρία. Κάθε βδομάδα που η πορεία γινόταν χωρίς καταστολή ήταν επιπλέον απόδειξη ότι οι πορείες προσέφεραν διέξοδο στη δυσαρέσκεια τους, κάθε μια επιτυχημένη πορεία μείωνε τον φόβο που αισθανόταν ένα επιπλέον μέρος του πληθυσμού.
Οι στρατιωτικοί μιλούν συχνά για την έννοια της “αμοιβαίας συνειδητοποίησης”, που είναι η ικανότητα πολλών διαφορετικών ατόμων και ομάδων να αντιλαμβάνονται μια κατάσταση και να καταλαβαίνουν ποιος άλλος έχει την ίδια αντίληψη. Αν βλέπω μια φωτιά να ξεσπάει και βλέπω ότι και εσύ τη βλέπεις, μπορούμε πιο εύκολα να συντονίσουμε τις ενέργειές μας (εσύ τηλεφωνείς στο 199, εγώ αρπάζω τον πυροσβεστήρα), από ότι αν έχω να επιστήσω την προσοχή σου στη φωτιά. Η αμοιβαία αντίληψη επιτρέπει στις κατά τα άλλα ασυντόνιστες ομάδες να αρχίσουν να συνεργάζονται πιο γρήγορα και αποτελεσματικά
Αυτό το είδος της κοινωνικής συνείδησης έχει τρία επίπεδα: όταν “όλοι γνωρίζουν” κάτι, όταν “όλοι γνωρίζουν, ότι όλοι γνωρίζουν”, και όταν “όλοι γνωρίζουν, ότι όλοι γνωρίζουν, ότι όλοι γνωρίζουν”. Πολλοί άνθρωποι στη ΛΔΓ είχαν διαπιστώσει προσωπικά ότι η κυβέρνηση τους ήταν διεφθαρμένη και ότι η ζωή κάτω από αυτή την κυβέρνηση ήταν κακή. Αυτή είναι η συνθήκη του “όλοι γνωρίζουν”. Με την πάροδο του χρόνου πολλά από αυτά τα ίδια άτομα διαπίστωσαν ότι οι περισσότεροι από τους φίλους, τους γείτονες και τους συνεργάτες τους το γνώριζαν επίσης – “όλοι γνωρίζουμε, ότι όλοι γνωρίζουμε”. Στο σημείο αυτό το γενικό συναίσθημα ήταν πια πολύ διαδεδομένο, αλλά επειδή κανείς δεν μιλούσε για αυτό που όλοι γνώριζαν, το κράτος ποτέ δεν χρειάστηκε να απαντήσει με οποιονδήποτε επίσημο τρόπο. Στο τέλος, οι άνθρωποι στη Λειψία μπορούσαν να βλέπουν τους άλλους να ενεργούν με βάση τη γνώση ότι η ΛΔΓ ήταν σάπια – “όλοι γνωρίζουν, ότι όλοι γνωρίζουν, ότι όλοι γνωρίζουν”. Αυτή η συλλογική συνειδητοποίηση είναι το αναγκαίο βήμα για πραγματική δημόσια (συλλογική) δράση – όταν οι άνθρωποι στους δρόμους της Λειψίας γνώριζαν το ίδιο πράγμα όπως και οι άνθρωποι που παρακολουθούσαν από τα παράθυρά τους.
Μέχρι τον Σεπτέμβρη του 1989 αυτή η πληροφορία είχε διαχυθεί από μια μικρή ομάδα σε μια μεγάλη και οι πορείες είχαν αυξηθεί κατά δεκάδες χιλιάδων ανθρώπων. Τον Οκτώβριο ο αριθμός τους αυξήθηκε σε περισσότερους από εκατό χιλιάδες. Την πρώτη Δευτέρα του Νοεμβρίου 400.000 άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους της Λειψίας. Μόλις η κυβέρνηση συνειδητοποίησε ότι η μπλόφα της είχε
ξεσκεπαστεί, κανείς από τον στρατό δεν ήταν πρόθυμος να στραφεί εναντίον τέτοιου
αριθμού πολιτών. Και χωρίς μια αξιόπιστη απειλή θανάσιμης βίας για να στηριχθεί, η κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας απλά κατέρρευσε.
.
.
Την επομένη αυτής της πρώτης διαμαρτυρίας του Νοεμβρίου, ολόκληρη η κυβέρνηση της Ανατολής Γερμανίας παραιτήθηκε. Δύο ημέρες αργότερα, ξεκίνησε η διάλυση του τείχους του Βερολίνου. Η ΛΔΓ είχε εκλείψει.
Το δίδαγμα μετά τη Λειψία για τους διαδηλωτές, είναι ότι πρέπει να διαμαρτύρονται με τρόπους με τους οποίους το κράτος δεν είναι πιθανό να εμπλακεί, και να διανέμουν ευρύτατα τεκμηρίωση (πειστήρια) των ενεργειών τους. Αν το κράτος δεν αντιδράσει, η τεκμηρίωση χρησιμεύει ως απόδειξη ότι η διαμαρτυρία είναι ασφαλής. Αν το κράτος αντιδράσει, τότε η τεκμηρίωση της καταστολής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει διεθνή κατακραυγή. Το μάθημα για τα καταπιεστικά καθεστώτα ήταν το αντίθετο: μην αφήνετε καμία τεκμηρίωση να βγει προς τα έξω. Αυτά τα δύο μαθήματα δημιουργούν ένα παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι μεταξύ διαδηλωτών και θεσμών υπό διαδήλωση, το οποίο συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Όπως και σε οτιδήποτε αφορά συντονισμένη δράση, τα εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης έχουν αλλάξει την ισορροπία δυνάμεων σε αυτό το παιχνίδι.”
Παρακαλώ όσους φίλους θέλουν να βοηθήσουν τους συναθρώπους μας να γνωρίσουν ότι όλοι γνωρίζουμε, ότι όλοι γνωρίζουμε , ας διαδώσουν ή αναπαράγουν το άρθρο…
Και ακόμα τους παρακαλώ να αναπτύξουν στα σχόλια παρακάτω τις εκτιμήσεις, προεκτάσεις και συσχετισμούς τους με τις σημερινές πραγματικές συνθήκες στην Ελλάδα.
Τα σχόλια σας…







Κύριε Μπόμπολα,
αρχικά να πω ότι χαίρομαι που διαβάζω κάτι τόσο αισιόδοξο και πως παίρνοντας σα βασικό παράγοντα την ηλικία μου, θα έπρεπε κανονικά να βλέπω φως στον ορίζοντα. Αντί αυτού, πολύ φοβάμαι πως το μόνο κοινό που έχουμε όσοι “γνωρίζουμε”, είναι ένα τεράστιο “ΓΙΑΤΙ;”. Ακόμα κι αν χυθούν χιλιάδες κόσμου στους δρόμους, ακόμα κι αν συλληφθεί το 1/3 αυτών, πολύ φοβάμαι ότι η κραυγή, η αγανάκτηση και ο πόνος μας δε θα είναι αρκετός· όχι για να καταρρεύσει η κυβέρνηση, αλλά για να αλλάξει η κοσμοθεωρία του Έλληνα.
Οι γονείς μου ίσα που πρόλαβαν να ζήσουν και να δουν “αγωνιστές” (Χούντα). Η δική μου γεννιά, αρχικά τα είχε όλα στρωμμένα: ρουσφέτια και τα συναφή, αλλά 4 πιάτα φαΐ στο σπίτι, “στανταράκι”. Εκπαίδευση-παίδεμα, αλλά κι εκεί τα καταφέραμε. Φοιτήτρια πλέον και μακριά απ’τους ήχους της φύσης του σπιτιού-φωλιά, βλέπω να σκοτώνουν ανθρώπους, να βάζουν φωτιές, να καταστρέφουν ζωές και περιουσίες. Δίπλα μου, κύριε Φώτη.
Και ναι, φοβάμαι να πολεμήσω, φοβάμαι να μιλήσω για όσα “γνωρίζω” ή θα μπορούσα να “γνωρίζω”. Να κατέβω στο δρόμο, να λιώσω τα παπούτσια μου, ναι, το θέλω, μα το φοβάμαι. Δεν είναι η κατακραυγή, οι κάμερες, οι πέτρες (που μια φορά πήγα να φάω στο κεφάλι), αλλά το ότι στους 100, οι 20 ήρθαν για πλάκα, οι 40 για να αλλάξει κάτι και οι υπόλοιποι κοιτάνε και ακολουθούν χωρίς να καταλαβαίνουν. Βγάζουν και καμιά φωτογραφία κι ύστερα Κολωνάκι για καφέ.
Το δικό μας (νοητό) τείχος δε θέλουμε να πέσει. Δεν έχω ιδέα γιατί.
-Να το πάλι το “γιατί”.
Κι αυτή η αμοιβαία συνειδητοποίηση, πού είναι;
Αν μπώ σε λεπτομέρειες με παραδείγματα της προηγούμενης εβδομάδος, το πιο πιθανό είναι να χωριστώ σε στρατόπεδα με τους χρήστες των επόμενων σχολίων σας. Έγινε στο blog μου, έγινε στο twitter.. Δεν είναι ότι κουράστηκα. Απλώς, κάνω λίγη υπομονή. Ίσως σύντομα άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας από μένα καταλάβουν τί ακριβώς έχει συμβεί για ακόμη μια φορά στην Ελλάδα.
Μέχρι τότε προσπαθώ να μη διαβάζω και να μην ακούω “γκρίζα λόγια” και αποφεύγοντας τα πάντα (ΜΜΕ), δεν ξέρω κι αυτό πόσο καλό μου κάνει.
Μακάρι να μπορούσα να πειστώ ότι στην όποια προσπάθεια θα συμμετείχαν άνθρωποι που θα μπορούσαν να μου δώσουν την Αλήθεια που γνωρίζουν και να τη μοιράζαμε παντού.
Όπου “Αλήθεια”, στο μυαλό μου έρχεται η ελπίδα.
Εχεις δικιο Κατερινα, αλλα δεν πρεπει να μένουμε αδρανής γιατί η μη συμμετοχή μας έχει παντα αρνητικα αποτελεσματα.
Όλα είναι αρκετά για ένα “ντού” και μαζί τίποτα.
Ίσως η απογοήτευσή μου να με κάνει να τα βλέπω έτσι τα πράγματα, που είναι φρέσκο το σοκ από την τελευταία φορά.
“Υπάρχει ένας θρύλος ή παραμύθι που πραγματικά μιλάει μέσα μου.
Της εκατοστής μαϊμούς.
Πολύ καιρό πριν, στα τέλη της δεκαετίας του 40, αρχές του 50, όταν οι ατομικές βόμβες και οι βόμβες υδρογόνου τεστάρονταν πάνω από το έδαφος, ρίξαμε μια ατομική βόμβα σε ένα νησί του Ειρηνικού. Και περιμέναμε κάποια χρόνια, διότι θέλαμε απάντηση σε κάποιες απορίες μας όπως, πόσο σύντομα αφού βομβαρδίσουμε κάτι θα είναι εφικτό να ξαναζωντανέψει;
Έτσι πήγαν πίσω στο νησί και αποφάσισαν να βάλουν μαϊμούδες να το κατοικήσουν.
Και οι μαϊμούδες έτρωγαν καρύδες. Όλα ήταν υγιεινά, εκτός από το γεγονός ότι τα κελύφη από τις καρύδες ήταν ελαφρώς ραδιενεργά. Έτσι οι επιστήμονες πήραν περίπου 10 μαϊμούδες και τις έμαθαν να πλένουν τις καρύδες με φρέσκο νερό από το ποτάμι του νησιού πριν τις ανοίξουν και τις ελευθέρωσαν στο νησί για να δουν τι θα γίνει. Σύντομα γύρω στις 12 μαϊμούδες από τις 10.000 του πληθυσμού έπλεναν τις καρύδες τους. Και μετά 20 και μετά 47.
Αλλά ένα αστείο πράγμα συνέβη. Μόλις η 100στή μαϊμού άρχισε να πλένει και αυτή την καρύδα, ταυτόχρονα ξεκίνησαν και οι υπόλοιπες 10.000. Το πρίσμα, υπό το οποίο αντιλαμβάνομαι τη ζωή μου, ιδιαίτερα από τη στιγμή που κατάλαβα στα τέλη του 2001,τι πραγματικά συμβαίνει, αυτό είναι, ότι η ζωή μου είναι η αναζήτησή μου για την 100η μαϊμού.”
Collapse 2009
Κατερίνα,
Το κακό είναι οτι έχουμε μία εγκληματικά πανάθλια μεγαλώσει την σημερινή νεολέα και έχουν ελειπή γνώση για την όλη κατάσταση. Και η δική μου γενειά (σημερινή 30+) είναι σε μία κατάσταση “κατευνασης” και αδράνειας. Επειδή είναι τόσο βαθειά ριζομένη αυτή η κουλτούρα έχουμε ανάγκη τέτοιου είδους καταστάσεις. Πρέπει να αλλάξει αυτό. Εγώ έχω φάει κοροϊδία, χλευασμό, εξευτεισμό και με έχουν “στολίσει” με διάφορα κοσμιτικά επίθετα για τις θέσεις και απόψεις μου. Και βλέπουμε το πού έχει έρθει η Ελλάδα μας. Θέλει δουλειά πολύ όπως λέει το τραγούδι. Τώρα είναι η δική μας σειρά να γράψουμε ιστορία και να βάλουμε την δική μας υπογραφή στην Ελλάδα. Ότι κάνουμε το κάνουμε για όλλα όσα περιλαμβάνει αυτή η χώρα που λέγετε για τον υπόλειπο κόσμο Ελλάδα…αλλά για μάς είναι η ΠΑΤΡΙΔΑ και το πανάγιο χώμα που με τόσο κόπο έχει ελευθερωθεί. Ο Έλληνας την σκλαβιά δέν την μπορεί… εγώ προτιμώ τον θάνατο παρά την σκλαβιά. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΘΑΝΑΤΟΣ !
Τόσο η επιλογή, από τον Φώτη Μπόμπολα, του κειμένου του καθηγητή Clay Shirky, όσο και το ίδιο το περιεχόμενο του κειμένου, αλλά και όλα τα (πριν από τα δικά μου) σχόλια, αποτελούν εξαιρετικά εύστοχες καταθέσεις σκέψης, απαραίτητης για την αντιμετώπιση της παρούσας αιχμαλωσίας μας.
Ο, μέχρι σήμερα, καταγγελτικός λόγος, αρκεί. Οι ένοχοι αποκαλύφθηκαν. Μένει τό “Διά Ταύτα”: Η καταδίκη τους, η έκτιση της ποινής τους και η ανασύνταξή μας (σαν κοινωνία) για τη δραπέτευσή μας από την αιχμαλωσία στην οποία μας καταδίκασαν και μας έχουν οδηγήσει.
Μία πρόταση προς αυτή την κατεύθυνση, διατυπώνεται στο http://syspan.blogspot.com
Ολα καλα κι ολα ωραια….. πεστε μου ομως που θα βρεθει η 100η… μαιμου….. γιατι εγω εδω και πολυ καιρο γνωριζω οτι γνωριζω και πλενω τις καρυδες μου….
Anneza, “πλένω τις καρυδες μου” στην προκείμενη περίπτωση, σημαίνει “συμμετέχω σε μία συγκεκριμένη δράση”. Συμμετέχεις, ή είσαι υπέρ της άποψης ότι πρέπει να συμμετάχουμε;
κ.ΜΠΟΜΠΟΛΑ μια απάντηση θα ήθελα ,τι σχέση έχετε με την γνωστή οικογένεια των μεγαλοεργολάβων δημοσίων έργων και ιδιοκτητών μέσων μαζικής ενημέρωσης
@αντάμ παπαντάμ
Αγαπητέ/αγαπητή, διάβασες την ενότητα “Για μένα” στο blog μου; εκεί απαντώ στο ερώτημα σου.
Επίσης διάβασες κανα-δυο άρθρα του blog;.. (είναι όλα πολύ χαρακτηριστικά…)
Πως σου φαίνομαι; σου κάνω για άνθρωπος της διεφθοράς και της διαπλοκής;… στους φίλους μου τους φέρνω περισσότερο για “Ιαβέρης”;-)
Κατά τα άλλα, έχεις κάποια ερώτηση ή παρατήρηση στο θέμα του άρθρου; θα την εκτιμούσαμε συγκριτικά με την συζήτηση περι του γενεαλογικού μου…
H κρίση δεν είναι οικονομική. Είναι αξιακή, είναι κοινωνική, είναι ανθρωπιστική.
Αλλάζει το μοντέλο διακυβέρνησης του πλανήτη, προς το ολιγαρχικόν, έχοντας αλλάξει πριν τα μυαλά των ανθρώπων.
Ο πολύς κ.Μπρεζίνσκι το είχε αποκαλέσει “βυζοδιασκέδαση”: Αποβλακωτική Ψυχαγωγία, στηριγμένη στις γεννετήσιες ορμές.
Αν η τηλεόραση, σήμερ,α σας θυμίζει κάτι από βυζοδιασκέδαση (titstainment) να θυμάστε ό,τι το πρότεινε ο κ. Μπρεζίνσκι το 1995, όταν η ελίτ του κόσμου είχε καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι ο “κόσμος τους” για να λειτουργήσει χρειαζόταν μόνο το 20% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Και στο ερώτημα : “πώς διαχειριζόμαστε τους υπόλοιπους;” , ο κ. Μπρεζίνσκι, ιδρυτής και της Trilateral Commission, έδωσε την απάντηση που προανέφερα.
Η μάχη πρέπει να γίνει στα μυαλά των ανθρώπων.
Ακούω πολύ συχνά απαισιόδοξες τοποθετήσεις ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα, γιατί φταίει η νοοτροπία του Έλληνα κτλ. Κάποιοι άλλοι φοβούνται την αναρχία.
Η νοοτροπία του Ανατολικογερμανού δεν ήταν πολύ καλύτερη. Επί δεκαετίες κυβερνιόταν από ένα κόμμα/μαριονέτα του Κρεμλίνου.
Θα είναι πολύ αργά, αν περιμένουμε πρώτα να αλλάξει η νοοτροπία του απλού κόσμου, ώστε να θεωρήσουμε ότι κάποια κίνηση θα έχει επιτυχία. Άλλωστε, όταν διαμαρτύρεσαι και προσπαθείς να ανατρέψεις μια κατάσταση, ρισκάρεις, ποτέ δεν είσαι σίγουρος για το μετά. Ας το πάρουμε απόφαση, για μερικά πράγματα δεν υπάρχουν διαβεβαιώσεις, αλλά αυτό δεν μειώνει σε τίποτα την ανάγκη να τα προσπαθούμε. Εδώ που φτάσαμε, και θα ματώσουμε και θα τσαλακωθούμε και μπορεί να μη γίνει και κάτι. Αν όμως δεν το παλέψουμε, τότε ΣΙΓΟΥΡΑ εντός ολίγου η πατρίδα μας θα έχει πουληθεί, οι αγρότες θα έχουν μετατραπεί σε δουλοπάροικους και για την τύχη των υπολοίπων θα αποφασίζουν τα ξένα κέντρα. Και αν δεν μπορούμε να ελέγξουμε την κυβέρνηση της Αθήνας, δίπλα στο σπίτι μας, σκεφτείτε πόση επιρροή θα έχουμε σε κονγκλάβια που εδρεύουν στη Νέα Υόρκη, στο Βερολίνο κτλ.
Κάθε αλλαγή είναι δύσκολη. Αλλά όχι λιγότερο αναγκαία. Μια γυναίκα που την ξυλοφορτώνει ο άντρας της, θα είναι χαζή αν κάθεται μαζί του μέχρι να βρει τον επόμενο αντί να φύγει ΤΩΡΑ. Και να μη μασήσει με τις απειλές του.
Τέλειοι δεν είμαστε, αλλά κάτι αξίζουμε. Ας το συνειδητοποιήσουμε, ας σκεφτούμε τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, που ζήσαν και πέθαναν με το κεφάλι ψηλά και αναπαύονται πια στα χώματα της πατρίδας μας, και ας ενεργήσουμε κατά συνείδηση.
Ο Θεός μαζί μας.
Κατερίνα,
είσαι σε πολύ καλό δρόμο για να γίνεις το τέλειο “προϊόν” τους !
Υπομένεις τα πάντα, χωρίς να ξέρεις γιατί και δεν αντιδράς γιατί ούτε ξέρεις πως (έχει χαθεί η αίσθηση μετά από τόσα χρόνια), αλλά ούτε και αν πρέπει να το κάνεις.
Φυσικά για όλα αυτά δεν φταις μόνο εσύ. Κυρίως φταίνε όλοι όσοι δεν σου έμαθαν όλα αυτά τα χρόνια, όλα αυτά που έπρεπε να σου μάθουν. Την Ελληνική ιστορία και τις ανθρώπινες αξίες. Επιμελώς όλα αυτά τα χρόνια σε αποπροσανατόλισαν, σε κορόιδεψαν, σου έκρυψαν την αλήθεια.
Η υποχρέωσή σου (όπως και όλων μας φυσικά), είναι να γίνεις υπεύθυνος πολίτης με κριτική σκέψη. Είναι αλήθεια ότι είναι πολύ δύσκολο να εμπιστευθείς, να πιστέψεις, να αξιολογήσεις. Δεν πρέπει όμως να χάσεις το κουράγιο σου. Πρέπει να φιλήσεις πολλά βατράχια για να βρεις τον πρίγκηπα (Και εδώ κολλάει!).
Μπορείς βέβαια να συνεχίσεις να βλέπεις μεσημεράδικα, τις ειδήσεις των 8 και να διαβάζεις Ciao, και να καταφέρεις να γίνεις το τέλειο προϊόν τους.
Η απόφαση είναι δική σου. Πάντως, έχεις αρκετό χρόνο, για να βρεις μια καλή απάντηση όταν σε ρωτήσουν τα παιδιά σου “και συ μαμά τι έκανες ?”
Οι επαναστάσεις γίνονται αυθόρμητα όταν η δυσαρέσκεια του κόσμου φτάσει σε οριακό σημείο.
Στην περίπτωση της Λειψίας απ’ ότι καταλαβαίνω γιατί δεν γνωρίζω την περίπτωση, οι πολίτες ζούσαν σε τόσο καταπιεστικές συνθήκες ώστε ήταν προτιμότερο να καταλύσουν το κράτος.
Οι συνθήκες στην σύγχρονη Ελλάδα δεν νομίζω ότι είναι τόσο τραγικές ώστε να δικαιολογείται η σύγκριση της Ελλάδας με χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ.
[...] 50 άνθρωποι αρκούν να ανατρέψουν μια κυβέρνηση!.. Posted: Ιουλίου 27, 2010 by satyrikon in Uncategorized 0 Από την Λειψία του ’89 στην Ελλάδα του ’10. [...]
[...] 50 άνθρωποι αρκούν να ανατρέψουν μια κυβέρνηση!.. Posted: Ιουλίου 27, 2010 by satyrikon in IMF, ΑΘΗΝΑ, ΑΠΕΡΓΙΕΣ, ΓΑΠ, ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ, ΔΝΤ, Ε.Ε., ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΕΛΛΑΔΑ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΔΝΤ, ΜΠΙΛΝΤΕΡΜΠΕΡΓΚ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΦΘΗΝΗ ΕΡΓΑΣΙΑ, ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ, ΧΡΕΗ, ΧΡΕΟΚΩΠΙΑ, παγκόσμια Διακυβέρνηση Tags:Greece, Illuminati Bankers, IMF, παγκόσμια διακυβέρνηση, πολιτική, φτώχεια, φορολογία, ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ, Ευρωπαική Ενωση, ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ, ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, Ειδήσεις, Ελλάδα, ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗΣ, Καπιταλισμός, Καταναλωτής, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ, ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, Πολιτικοί, ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΚΑΡΤΕΛ, ΧΡΕΗ, διεφθαρμένη κυβέρνηση, New World Order, NWO, Politics, Rothschilds 0 Από την Λειψία του ’89 στην Ελλάδα του ’10. [...]
(( artemara
Οι επαναστάσεις γίνονται αυθόρμητα όταν η δυσαρέσκεια του κόσμου φτάσει σε οριακό σημείο.
Στην περίπτωση της Λειψίας απ’ ότι καταλαβαίνω γιατί δεν γνωρίζω την περίπτωση, οι πολίτες ζούσαν σε τόσο καταπιεστικές συνθήκες ώστε ήταν προτιμότερο να καταλύσουν το κράτος.
Οι συνθήκες στην σύγχρονη Ελλάδα δεν νομίζω ότι είναι τόσο τραγικές ώστε να δικαιολογείται η σύγκριση της Ελλάδας με χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ. ))
Και ποιο ειναι το οριακο σημειο?????
Ωραια…… ας περιμενουμε ληπον να βρεθουμε στην θεση τους και μετα ισως κανουμε κατι ……… ???????
@Σπύρος Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι 1000 φορές χειρότερη από την κατάσταση της Ανατολικής Γερμανίας το 1989.
Κατέβασε από το internet την ταινία “Collapse” και δες την με προσοχή. Κάνε το σήμερα-αύριο γιατί η γνώμη που θα σχηματίσεις με “τόνους” τεκμηρίωσης και με νέα γνωστικά αντικείμενα που θα γνωρίσεις πιθανόν για πρώτη φορά, θα είναι πολύ ενδιαφέρουσα και διαφωτιστική για τους αναγνώστες που επισκέπτονται αυτόν εδώ τον διάλογο, αυτές τις μέρες…
Εδώ το κατέβασμα της ταινίας: http://axinosp.blogspot.com/2010/06/collapse_29.html
Φωτη, εγω απλα απαντουσα στον φιλο artemara !!!!!!!
Καλημέρα Φώτη.
Το ποστ μου άρεσε πολύ και το ανάφερα σε σχόλιο στο μπλογκ μου, ενώ το έστειλα και σε φίλους ιδιωτικά. Ενας από αυτούς τους φίλους όμως έκανε μια ενδιαφέρουσα κριτική που δεν την είχα σκεφτεί πριν την ακούσω, και στη μεταφέρω εν περιλήψει.
Η Ελλάδα μπόρεί να είναι “1000 φορές χειρότερη” (από την Ανατ. Γερμανία του 1989) αλλά στην πραγματικότητα από καθαρά εκφραστική άποψη (ελευθερίας του λόγου κλπ) είναι δεκάδες φορές καλύτερη από την Ανατ. Γερμανία του 1989. Αυτό σημαίνει ότι εδώ ΔΕΝ ΤΙΘΕΤΑΙ καν θέμα ενός κράτους που καταπνίγει την παραμικρή ελεύθερη έκφραση, ΟΥΤΕ θέμα να αποδείξει κανείς ότι το κράτος αυτό επιτρέπει διαμαρτυρίες. Κοντολογίς το παράδειγμα του ποστ έιναι λίγο άτοπο. Ο,τι και να κάνουμε, δεν ιδρώνει το αυτί ή το μάτι κανενός. Ισα-ίσα το “φιλελεύθερο” επιχείρημα του ΓΑΠ είναι ότι “έχουν δίκιο οι πολίτες που διαμαρτύρονται αλλά δεν κατανοούν ότι τα δυσάρεστα μέτρα ήταν αναγκαία για να μπορέσουμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις”. ΑΥΤΟ ειναι και το ΜΟΝΑΔΙΚΟ πιστευτό επιχείρημα του ΓΑΠ (σε όσους “τσιμπάνε”, που δυστυχώς δεν είναι λίγοι…)
Επίσης η ύπαρξη κοινοβουλευτισμού με ελεύθερες εκλογές λειτουργεί ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΑ σε ριζοσπαστική αλλαγή, διότι το σύστημα επιτρέπει (έστω υποτυπωδώς) τη σποραδική κάθε λίγα χρόνια έκφραση της λαϊκής βούλησης και μπορεί και να επικαλεστεί αυτή την έκφραση κατά το δοκούν (έστω κι αν αθετούνται ΟΛΕΣ οι προεκλογικές υποσχέσεις) και να ρίξει λάσπη στη ριζοσπαστική αντίσταση ότι είναι και εναντίον της ίδιας της δημοκρατίας.
Αύριο ενδέχεται να κυβερνήσει ο Σαμαράς. Πολύς κόσμος δεν έχει συνειδητοποιήσει την έκταση της ζημιάς που θα κάνει ΚΑΙ αυτός, μετά τον ΓΑΠ, αφού “θα σεβαστεί όλες τις συμφωνίες με το ΔΝΤ”.
Μακάρι να πετύχουν οι διαμαρτυρίες μας αλλά το σύστημα είναι τέτοιο (και τα κόμματα τέτοια) ώστε δεν το βλέπω εύκολο να προλάβει να στηθεί και κομματικός μηχανισμός που να είναι εντελώς καινούργιος και να γίνει κυβερνηση στο εγγύς μέλλον. Επομένως, το ΜΟΝΟ που απομένει είναι οι συνεχείς προσπάθειες για ΠΙΕΣΗ προς τους πολιτικούς να ΥΠΑΚΟΥΣΟΥΝ στη λαϊκή θέληση, σε συγκεκριμμένα θέματα.
Υπάρχουν στιγμές που ονειρεύομαι μια πιο ριζοσπαστική αλλαγή αλλά δεν θα έρθει ποτέ αν δεν… χειροτερέψει πολύ η κατάσταση (πράμα που είναι δίκοπο μαχαίρι γιατί μπορεί κάλλιστα να προκαλέσει π.χ. αλλαγή προσώπων στην εξουσία και συνέχιση της ΙΔΙΑΣ πολιτικής με ελάχιστες αλλαγές). Εχουμε μπλέξει άσχημα, μακάρι να ξεμπλέξουμε.
Η λογική του να “περιμένουμε να χειροτερέψει η κατάσταση” για να υπάρξει αντίδραση του πληθυσμού είναι αυθαίρετη αναγωγή σε παλιότερες εποχές.
Δείχνει μια εξάρτηση από την απρόσπη “ιστορία” σαν μηχανισμό παραγωγής αλλαγών και έχει μικρότερη εμπιστοσύνη στη δύναμη των ανθρώπων.
Η επικληση ιστορικών παραδειγμάτων ένθεν και ένθεν συμβάλλουν στην ψυχολογική τόνωση ή εκτόνωση των ανθρώπων, αλλά η ιστορία γράφεται από ανθρώπους, με σάρκα, οστά, μυαλό και φαντασία και όχι από την ίδια.
Άρα, το ζητούμενο σήμερα, δεν είναι πως θα αντιγράψουμε ή επαναλάβουμε την ιστορία, αλλά το πώς θα αλλάξει ένα απάνθρωπο ολιγαρχικό κοινωνικό σύστημα.
Και για να γίνει αυτό πρέπει να αλλάξουν οι άνθρωποι αυτό που τους έχει φυτέψει η παιδεία και η τηλεόραση. Τη βυζοδιασκέδαση, τον ωχαδερφισμό, την υποταγή σε μονόδρομους, την απογοήτευση, το χρήμα σαν αυτοσκοπό κλπ.
Οι άνθρωποι δεν ξεσηκώνονται μόνο όταν εξαθλιώνονται. Πιο εύκολα θα δούμε στην περίπτωση αυτή έναν Χίτλερ ή έναν Στάλιν, αντί ενός Γκάντι,.
Χωρίς γνώση και παιδεία, χωρίς αποκάλυψη της αλήθειας και χωρίς έναν βατό συγκεκριμένο , περπατήσιμο οραματικό δρόμο εξόδου από την ζούγκλα, ο Χίτλερ και ο Στάλιν μας περιμένουν, μετά την “εξαθλίωση”.
Κάποιοι συγχέουν, επίσης, την εεξέγερση με την επανάσταση, σήμερα. Η πρώτη είναι έκρηξη θυμού και έχει εμφανιστεί σε χιλιάδες στιγμές της ιστορίας, χωρίς να δώσει άλλη λύση.
Η επανάσταση είναι μια διαδικασία, όπου προσδιορίζεις τον εχθρό, το όραμα και τον δρόμο.
Και το τελευταίο είναι δικό μας ιστορικό καθήκον. Του κάθε ανθρώπου, της κάθε συλλογικότητας, όπου κι αν βρίσκεται.
Με τα τραπεζάκια έξω τι;
Μετά τα τραπεζάκια έξω τι;
Αρκεί το να φύγει το ΔΝΤ;
(Το λένε κι άλλοι από τα καθεστωτικά κόμματα).
Στάλιν, Χίτλερ ή Γκάντι; Ή κάτι άλλο;
11 εκατομμύρια άνθρωποι μπορεί να έχουν 11 εκατομμύρια λύσεις.
36.000 που υπογράφουν, ας αρχίσουν να σκέφτονται τι φταίει, τι πρέπει να γίνει και πως πάμε ως εκεί.
Μη βγάζουμε τον εαυτό μας απέξω. Μπορεί να μη συνάψαμε εμείς “δάνεια”. αλλά ψηφίζουμε και επηρεάζουμε αυτό που λέγεται διαφθορά π.χ. Είμαστε μέρος της.
Δεν χρειάζονται ευχές. Δράση χρειάζεται. Συν Αθηνά και χείρα κίνει. Ή το άλλο της κυρίας Άνταμς: “Για να σε βοηθήσει ο Θεός, πρέπει να κάνεις κι εσύ κάτι”.
Ο μεγαλύτερος εχθρός είναι η άγνοια και η ηττοπάθεια.
Θέλουμε;
Ας αρχίσουμε να σκεφτόμαστε.
Έχουμε νου και φαντασία.
Ο πόλεμος δεν γίνεται ενάντια σε ένα ακαθόριστο σύστημα.
Έχει πληρωμένα ΜΜΕ, πληρωμένα κόμματα, εξαγορασμένους καθηγητές, διεφθαρμένη παιδεία, ψεύτικη, αλλά παρούσα και διάχυτη υλιστική, οικονομίστικη και απάνθρωπη ιδεολογία και στην κορυφή έχει τραπεζίτες.
Εκεί είναι η μήτρα, η καρδιά του κακού.
Ο καθένας βλέπει τα πράγματα από την δική του οπτική γωνία.
Η Ελλάδα έχει τα προβλήματά της αλλά αυτό συμβαίνει σε όλα τα κράτη του κόσμου.
Το τέλειο κράτος πολύ απλά δεν υφίσταται!
Το κράτος είναι το σύνολο των πολιτών του και όσο υπάρχουν άνθρωποι θα συνοδεύονται από τα πάθη και τις αδυναμίες τους.
H καταπίεση, η καταδυνάστευση, η φορολογική καταλήστευση κλπ κλπ σπανίως οδηγούν τους λαούς σε εξεγέρσεις. Οι λαοί στην Αίγυπτο, την Μεσοποταμία, την Ρώμη, το Βυζάντιο, την Οθωμανία, πέρασαν τα πάνδεινα. Αλλά δεν είχαμε επαναστατικές διαδικασίες και μετασχηματισμούς. Τυφλές σποραδικές εξεγέρσεις μόνο.
Σπανίως λοιπόν και σποραδικά έχουμε τυφλές λαϊκές εξεγέρσεις. Χωρίς στόχο, σχέδιο και προορισμό. Που πνίγονται στο αίμα ή χειραγωγούνται επιδέξια για αλλότρια συμφέροντα. Και η ζωή συνεχίζεται σαν να μην άλλαξε τίποτε.
Η απελπισία των λαών μπορεί σποραδικά να εκραγεί σαν τυφλή εξέγερση που θα παρασύρει ζωές και περιουσίες στο διάβα της αλλά δεν θα αποδώσει τίποτε μόνιμο ή θετικό χωρίς γνώση και πολιτική οργάνωση. Σήμερα λείπει εντελώς αυτό. Ο δυτικός άνθρωπος δεν έχει ακόμη απομυθοποιήσει την κύρια αιτία των προβλημάτων του, τον κοινοβουλευτισμό.
Οι λαοί αφήνονται στην αμάθεια, την παντοειδή ιδεοληψία, την αμορφωσιά και την άγνοια που εντέλει οδηγεί στην απάθεια, στην μοιρολατρία ή στον μεσσιανισμό. Στην Μεσόγειο και την Μεσοποταμία, εξαιτίας της καταπίεσης αιώνων δημιουργήθηκαν οι μεσσιανικές ιδέες περί λύτρωσης από τα βάσανα με την παρέμβαση μιας ανώτερης δύναμης. Οτι καλύτερο για το σύστημα.
Για να έχουμε εξέγερση με στόχους
-πρέπει να έχουμε μια στοιχειώδη λαϊκή αφύπνιση και επιμόρφωση, γνώση δηλαδή και κυρίως ιστορική
-πρέπει να ηγηθεί κάποια δύναμη ή έστω μια δυναμική ομάδα να μπει στην πρωτοπορία (Σπάρτακος και δούλοι) και να προσπαθήσει να εφαρμοσει το σχέδιο.
Σήμερα δεν υπάρχει κάτι τέτοιο.
Εξέγερση για την εξέγερση τι νόημα έχει;
Τι στόχους θα είχε μια λαϊκή εξέγερση σήμερα στην πατρίδα μας και τι αιτήματα θα έβαζε;
-Κάθαρση; Ποιοι θα την κάνουν την κάθαρση; Αυτοί που την κάνουν τώρα; Οι βουλευτές και οι επιτροπές τους;
-Νομοθετικές αλλαγές; Ποιοι θα τις αποφασίσουν; Τα δύο μεγάλα κόμματα που ψήφισαν τον νόμο περί ευθύνης υπουργών;
-Εντιμους πολιτικούς; Μα η εξουσία διαφθείρει ούτως ή άλλως. Η πολύχρονη εξουσία διαφθείρει περισσότερο. Οι 4-ετείς θητείες και οι επαναλήψεις στα αξιώματα πότε αμφισβητήθηκαν; Η οικογενειοκρατία;
-Δημοκρατικές αλλαγές; Μα ο λαός νομίζει ότι έχει δημοκρατία.
Εν ολίγοις το επίπεδο του λαού κρατείται στο επίπεδο που είναι,
-για να συντηρείται η αιώνια εκμετάλλευση
-να μην κινδυνεύει το σύστημα από επαναστατικά αιτήματα
Οι πολιτικές κεφαλές τα ξέρουν πολύ καλά όλα αυτά. Και δεν ανησυχούν ιδιαίτερα. Είναι εξάλλου και προσεκτικοί. Παίρνουν τα μέτρα λίγα λίγα, τεστάροντας ενδεχομένως τις αντοχές. Ακόμη κιαν συμβεί εξέγερση, ακόμη κιαν είναι αιματηρή, έχουν το άλλοθι ότι “ο λαός τους εμπιστεύθηκε την νομιμότητα και την τάξη”, και θα επιχειρήσουν να την καταπνίξουν. Αλλωστε μια τέτοια εξέγερση δεν φαίνεται ότι θα μπορέσει να θέσει αιτήματα αλλαγής ριζικά, του εκδημοκρατισμού του πολιτεύματος για παράδειγμα. Λείπει η γνώση η ιστορική και η παιδεία για αυτο.
Μπορεί κάποια πολιτικά πρόσωπα να “πληρώσουν” για ότι έκαναν και να εξαφανιστούν, αλλά το πολιτικό σύστημα ξέρει εκ των προτέρων ότι θα διασωθεί. Κιαν κινδυνέψει πράγματι, θα παίξει τα ρέστα του.
Θραξ Αναρμόδιος
Θραξ Αναρμόδιε
(χειροκρότημα)
Εν αρχή ην η Παιδεία. (ο Λόγος).
Αν και κατά τον Πλάτωνα, η βάση της Παιδείας είναι ο έρωτας (συμπόσιο).
Με στόχο την ευτυχία. Όπου το χρήμα είναι μέσο και όχι αυτοσκοπός. (Αριστοτέλης).
Η έννοια της δημοκρατίας, τότε, που πρωτοεμφανίστηκε, δεν εμπεριείχε την έννοια “κόμμα”. Μήτε ήταν κατανοητή η έννοια “κράτος”.
Τον δήμο ήξεραν, την εκκλησία του και την εξ αυτής ορμώμενη δημοκρατία. Δίχως επαγγελματίες διαμεσολαβητές.
Η επιστροφή στην Ιθάκη είναι επιστροφή στο μέλλον και στον άνθρωπο.
@Οdyssey
Νάσαι καλά Οdyssey.
Εχω ένα ισχνό ιστολόγιο στο http://anarmodios.blogspot.com/ και προσπαθώ να συμβάλλω κι εγώ στην βαβούρα του διαδικτύου. Βασικά για την ανάγκη της δημοκρατίας γράφω.
Από κει είναι και το κειμενάκι αυτό του σχολίου.
Αν σε ενδιαφέρει, εσένα ή οποιονδήποτε άλλον, ρίξε μια ματιά. Γράφω και για τα κόμματα και για πολλά. Χωρίς σχέδιο. Οτι προκύψει κι όποτε προλάβω.
Θραξ Αναρμόδιος
Δεν είπα “να ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ μέχρι να χειροτερέψει η κατάσταση”…
Είπα “Υπάρχουν στιγμές που ονειρεύομαι μια πιο ριζοσπαστική αλλαγή αλλά δεν θα έρθει ποτέ αν δεν… χειροτερέψει πολύ η κατάσταση” (κλπ).
Εχει μεγάλη διαφορά το ένα από το άλλο νομίζω….
Εσείς οι δύο (που τα λέτε όμορφα) Odyssey – Θραξ έχετε καμμιά ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΗ ιδέα για ΔΡΑΣΗ ώστε να ΜΗΝ περιμένουμε? ή μόνο… ωραία λόγια (και μύδρους κατά άλλων)?
@Φώτη
πάντως… δεδομένων των νέων ομιλιών Σαμαρά, μπορούμε να ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ το “get greece back” σαν ΔΙΚΟ ΤΟΥ σλόγκαν, τώρα πια. Π.χ. δες εδώ
http://www.antinews.gr/?p=55608
(μια ΑΚΑΤΑΣΧΕΤΗ καρα-μπουρδολογία ΧΩΡΙΣ περιεχόμενο…)
Και μην ξεχνάς πως υποσχέθηκε ότι “η Ελλάδα θα ΤΗΡΗΣΕΙ τις συμφωνίες με το ΔΝΤ” (κι όμως έχει το ΘΡΑΣΟΣ να μιλάει κιόλας)
Έχω ένα πρόβλημα και μια αμαρτία.
Επειδή υπάρχει πολύ δουλειά γύρω, αυτόν τον καιρό, για το τι πρέπει να γίνει και να κάνει ο καθένας, δεν προλαβαίνω να συζητώ με ανθρώπους που δεν πιστεύουν στη δημοκρατία.
Ελπίζω να μου συχωρεθεί το σοβαρότατο αμάρτημα.
Τραπεζάκια έξω, λοιπόν. Θα βγάλω ένα , πριν από την 6η Σεπτ.
@Odyssey …βέβαια να επισημάνουμε ότι αυτοί που ΔΕΝ πιστεύουν στην Δημοκρατία είναι αυτοί που κυβερνούν στο ΟΝΟΜΑ της. Ενώ αντίθετα όλοι εμείς είναι δεδομένο ότι πιστεύουμε γιατί αγωνιζόμαστε να ξαναφέρουμε το “κράτος” στον “Δήμο”, δηλαδή να κυβερνόμαστε με βάση την θέληση μας ως πολίτες και ως κοινωνία και όχι με βάση την θέληση της άπληστης και σχιζοφρενούς εξουσιαστικής ελίτ.
Τραπεζάκια έξω λοιπόν, στις 6 Σεπτεμβρίου ή και νωρίτερα!..
@OMADEON Φυσικά και δεν ξεχνάμε τίποτα!.. το σύνθημα “Θέλουμε την Ελλάδα μας πίσω” είναι δικό μας. Βάζοντας το στα χείλη της η ΝΔ και ο Σαμαράς μετατρέπονται σε μνημεία γελοιότητας κ υποκρισίας. Ο κόσμος δεν είναι πλέον ηλίθιος…
Στις 6 Σεπτέμβρη οι Έλληνες θα δώσουμε όλοι μαζί περιεχόμενο σε αυτό το σύνθημα!..
@OMADEON
“Εσείς οι δύο (που τα λέτε όμορφα) Odyssey – Θραξ έχετε καμμιά ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΜΕΝΗ ιδέα για ΔΡΑΣΗ ώστε να ΜΗΝ περιμένουμε? ή μόνο… ωραία λόγια (και μύδρους κατά άλλων)?”
Μύδρους κατά άλλων και προσωπικές αντεγκλήσεις, μακριά από μένα. Εγώ μιλάω γενικά, ιστορικά, πολιτικά και κριτικά όσω μπορώ και δύναμαι.
Τώρα θα αρχίσουμε τις προσωπικές αντεγκλήσεις; Βγαίνει κάτι έτσι; Εδώ καίγεται το σπίτι μας. Να ανοίξουμε μεταξύ μας καβγά επί προσωπικού; Εγώ βαριέμαι κιόλας δηλαδή. Αμα μας έλεγες να πάμε για ρετσίνες, μέσα. Παγωτό έστω (εσύ κερνάς). Αλλά καβγά με τόση ζέστη…
Ομορφα λόγια; Να μην στολίζουμε δηλαδή τον λόγο μας, να μην τον προσέχουμε; Εγώ είμαι καψούρης μέγας, ερασιτεχνικώς βέβαια, με την ελληνική. Σε όλες τις βερσιόν: μελαχροινή, ξανθειά, κοκκινομάλλα…. Είμαι πολυσυλλεκτικός αφού.
Η διαφθορά και η αγιοσύνη δεν έχει να κάνει με πρόσωπα. Το σύστημα γεννάει την διαφθορά. Και κυρίως η εξουσία η ανέλεγκτη. Πάρε έναν άγιο παππούλη από το Αγιο Ορος και βάλτον να μας κυβερνήσει για 4 χρόνια, και κράτα σημειώσεις. Δες και του Κυρ. Σιμόπουλου “Η διαφθορά της εξουσίας”, για τεκμηρίωση. Αρα, τίποτε προσωπικό, εγώ τουλάχιστον. Εχω γνώση του τι γεννάει και πως την διαφθορά.
Ιδέες για δράση και προτάσεις είναι γεμάτα τα κείμενά μου. Google “Θραξ Αναρμόδιος”. Ακόμη και στο παραπάνω λέω “-πρέπει να έχουμε μια στοιχειώδη λαϊκή αφύπνιση και επιμόρφωση, γνώση δηλαδή και κυρίως ιστορική”. Δηλαδή γεμίζουμε τον τόπο ιστοσελίδες και σχόλια για το τι είναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ δημοκρατία, και πως δουλεύει. Και εγώ βασικά αυτό κάνω. Τα παιδιά στο http://www.getgreeceback.com έχουν μια καλή ιδέα, είμαστε και συμπολίτες, και είμαι μαζί τους.
Μη μας βάζεις απέναντί σου. Είμαστε δίπλα δίπλα. Στην ίδια παρέα είμαστε.
Θραξ Αναρμόδιος
ΥΓ. Και τι με βάζεις στην ίδια κλάση με τον Odyssey; Με έχεις δει; Εγώ είμαι πολύ πιο ωραίος. Και νεώτατος (lol δις).
@Θραξ Αναρμόδιος … κ με πολύ χιούμορ που αμβλύνει τις αντιθέσεις και φέρνει πιο κοντά την ανθρώπινη και αλληλέγγυα φύση μας…
@Θραξ
Πιο νέος μπορεί να είσαι.
Για το “πιο ωραίος” είσαι Αναρμόδιος.
Ο παλιός είναι αλλιώς.
Θα φανεί στα τραπεζάκια. Γκραν Σουξέ.
Υπάρχουν και άλλοι τρόποι να επιφέρεις αλλαγές σε μια κοινωνία.
Είναι ποιό πεζοί απαιτούν 1000 φορές περισσότερη κούραση από το να κάθεσε σε ένα πληκτρολόγιο και λέγεται κατεβαίνω στις εκλογές.
Στις δημοκρατικες χώρες λοιπόν αν έχεις κάποιο καλο πρόγραμμα και κάποιες καλές ιδέες τις κοινοποιείς και προσπαθείς να συσπειρώσεις τον κόσμο για να σε ψηφίσει. Και καλό είναι να προσπαθήσεις αυτόν τον κόσμο να τον συναντήσεις κατα προσωπο. Cyber politic έκανε και ο ομπαμα (που συμπαθεί τον GAP) αλλά έκανε περιοδίες σε όλη την usa.
Είναι παγκόσμιο ρεκόρ στη ναρκισσιστική χρήση της τεχνολογίας πως αυτόκλητοι σωτήρες χωρίς καν πρόγραμμα ή ιδέες για το πως πχ θα προσεγγίσουν τη μάστιγα της ανεργίας ή του υπερβολικού δανεισμού στη χώρα με ορολογία που απευθυνεται στο θυμικό σε μαθητές λυκείου μας καλεί να κατέβουμε στο δρόμο!!
Ναι θα αφήσουμε την τηλεόραση στο σαλόνι του σπιτιού μας που ματώσαμε να το χτίσουμε και θα βγουμε έξω.
Ε’ λοιπόν όχι αγαπητέ μου.
Αν έχεις όρεξη για γλέντια να πετάξουμε τις τηλεοράσεις από τα μπαλκόνια και τα παπαγαλάκια της οικονομικής ετερόφωτης ολιγαρχίας.
Αυτά και λίγο reality check σε cyber νάρκισσους δεν βλάπτει.
@altbreeze με δεδομένο ότι μιλάω (κ μιλάμε) με έναν άγνωστο και με άγνωστα κίνητρα τύπο που απαξιώνει αυτό που κάνουμε, με την πλέον επιφανειακή κριτική χωρίς την παραμικρή βάσανο της έρευνας για το τι αντιπροσωπεύω προσωπικά, ποιες είναι οι προτάσεις μου στα θέματα που θίγεις (ανεργία, “αυτόκλητοι σωτήρες”, προσωπική επαφή vs διαδικτυακή επαφή με μεγάλους αριθμούς προσώπων, κοινωνιολογικές διαστάσεις προβλημάτων vs ατομικό θυμικό και πολλά ακόμα που βρίσκονται όλα στην ιστοσελίδα μου fotisbobolas.wordpress.com) και κυρίως χωρίς να πάρεις τον ελάχιστο απαιτούμενο χρόνο να διαβάσεις την φιλοσοφία και την σκοπικότητα της “6ης Σεπτεμβρίου” (κατ’εξοχήν σχέδιο μαζικής συνάντησης “όλων με όλους” κατά πρόσωπο), τελικά καταλήγεις σε μια “άκυρη” αντί-Θέση, εντελώς κενή περιεχομένου.
Ο επιθετικός προσδιορισμός “ναρκισσιστής της τεχνολογίας”, μου φέρνει σε τεχνοφοβικότητα, ενώ το “μάτωμα για να χτίσω το σπιτάκι μου” σε δυστυχή και οικονομικά αφελή και αστοιχείωτο άνθρωπο, που έχει πέσει θύμα υπερδανεισμού των τραπεζών, χωρίς ακόμα κ σήμερα να μπορεί να κατανοήσει ότι το πολλαπλάσιο χρήμα που χρωστάει κ θα πληρώνει μέχρι να πεθάνει, δεν το διέθεταν ποτέ οι τραπεζίτες που τον χρέωσαν σαν σκλάβο… (εκτός αν “δούλευες” ο ίδιος σαν σκλάβος για να χτίσεις τοις μετρητοίς το σπιτάκι σου και ποτέ δεν κατάλαβες γιατί ξόδεψες την ζωή σου σαν ματωμένος σκλάβος…
Τέλος ο ύμνος σου υπέρ της βασάνου μιας καθόδου στο “δικό μας” εκλογικό σύστημα, αποδεικνύει ότι έχεις μαύρα μεσάνυχτα για το ολιγοπωλιακό και καλπονοθευτικό καθεστώς του πολιτικού και του εκλογικού μας συστήματος αντίστοιχα και ότι δεν κατανοείς στο ελάχιστο ότι το 35ετές πείραμα της μεταπολίτευσης έχει αποδειχθεί με χιλιάδες τρόπους αποτυχημένο και ατελέσφορο.
Σε ευχαριστώ λοιπόν για τα σχόλια σου που έχουν πάντα την θέση τους σε αυτό το ιστολόγιο, αλλά δεν υπάρχουν δυνατότητες διεξοδικότητας σε έναν διάλογο μαζί σου. Είναι φανερό ότι αυτοπροβάλλεσαι ως άνθρωπος που τα ξέρει ΟΛΑ, κάτι που είναι πραγματικό κρίμα, καθώς στις συνθήκες που όλοι συλλογικά βιώνουμε και ο ίδιος ο αμερικανός σταθμάρχης ΓΑΠ έχει περιγράψει ως κράτος “Τιτανικός”, είσαι ανάμεσα στους επιβάτες που συνέχιζαν να χορεύουν θεωρώντας ότι ο Τιτανικός είναι αβύθιστος.
Καλήνύχτα και καλή τύχη. Οι απαντήσεις ήταν όλες μπροστά στα μάτια σου, αλλά προτίμησες τον ύπνο…
σσ. Απίστευτος ο μη σχολιασμός του συγκεκριμένου άρθρου για τα γεγονότα του ’89 που άλλαξαν τον κόσμο κ τις προεκτάσεις τους στην Ελλάδα του σήμερα. Έχω δει τύπους να πετούν την μπάλα στην εξέδρα, αλλά πάντα με ιντριγκάρουν οι πνευματικές διεργασίες κ τα κίνητρα που οδηγούν τους ανθρώπους σε αυτό…
@altbreeze
“κατεβαίνω στις εκλογές”
“δημοκρατικες χώρες”
“καλο πρόγραμμα”
“προσπαθείς να συσπειρώσεις τον κόσμο για να σε ψηφίσει”
“ναρκισσιστική χρήση της τεχνολογίας”
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
—————-
Κατά τους παππούδες μας, που έχουν και την πατέντα, Δημοκρατία, ως λειτουργία, σημαίνει
-άμεσα ο πολίτης νομοθετεί και όχι με αντιπροσώπους βουλευτές
-άμεσα ο πολίτης παίρνει εκτελεστικές (κυβερνητικές) αποφάσεις
-άμεσα ο πολίτης δικάζει και όχι επαγγελματίες δικαστές (που την κεφαλή τους μάλιστα ΔΙΟΡΙΖΕΙ ένας υπουργός που μπορεί να μην είναι και εκλεγμένος) στο όνομά του και ερήμην του. Κληρωτοί πολίτες δικαστές
-επιλογή αρχόντων με ΚΛΗΡΩΣΗ. Κλήρωση ναι, ΟΧΙ ΕΚΛΟΓΗ. Εκτός των ελαχίστων αξιωμάτων που απαιτούν κατάρτιση, πχ στρατηγός.
-κοντές θητείες. Η μεγαλύτερη είναι ένα έτος. Οχι 4-ετίες
-λογοδοσία αρχόντων πριν και μετά. Με καταγραφή όλων των περιουσιακών στοιχείων μέχρι και του μπατζανάκη και του πέμπτου εξαδέλφου. Ως τα σανδάλια που φοράνε
-οχι επαγγελματίες πολιτικοί. Κανείς δεν μπορεί να εκλεγεί δύο φορές στο ίδιο αξίωμα
-ΑΝΑΚΛΗΣΗ αρχόντων και καθαίρεση από το αξίωμα πριν την λήξη της θητείας
-επιτροπές ΚΛΗΡΩΤΩΝ πολιτών παντού, για μικρά διαστήματα, που ΕΛΕΓΧΟΥΝ τον δημόσιο μηχανισμό (όχι εξεταστικές βουλευτών)
-αυστηρότατες ποινές που ξεκινούν από δήμευση της περιουσίας μέχρι την εξορία. Κι επειδή ελεύθερο άνθρωπο δεν πρέπει να τον φυλακίζεις, έλεγαν, αυτός που ζημιώνει το δημόσιο συμφέρον “αυθημερόν τελευτησάτω”
Επίσης η Δημοκρατία εγγυάται
-την ελευθερία έκφρασης και δημοσίευσης της γνώμης, της διαφωνίας
-την ισονομία και την ίση κατανομή των βαρών (φόροι)
-τις ίσες ευκαιρίες σε όλους (εξ ου και η κλήρωση, αλλά όχι μόνο γι’ αυτό)
-τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων
-την ασφάλεια, τη περιουσία, την τιμή και την αξιοπρέπεια όλων
Επίσης η Δημοκρατία φροντίζει
-να μην υπάρχουν πολύ πλούσιοι και πολύ φτωχοί
-να μην υπάρχουν αναξιοπαθούντες που αναγκάζονται να ζητιανέψουν
-την παιδεία των νέων
-την κρατική θρησκεία (διαφωνώ σ’ αυτό αλλά τι να κάνω, να μην το πω)
-την ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ των αξιών της σε όλους. Προπαγάνδα. Οπως κάνουν με το life-style τώρα
Ο κοινοβουλευτισμός, δηλαδή το σύστημα που από τον 17ο αιώνα μας σύστησαν οι αγγλοσάξωνες (“φοβού τους Δαναούς”) ως δημοκρατία, όπου ο λαός ψηφίζει αντιπροσώπους ΜΑΚΡΑΣ ΘΗΤΕΙΑΣ, δεν είναι δημοκρατία.
ΕΙΝΑΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ΚΑΡΑΜΠΙΝΑΤΗ. Παρόλο που παρέχει κάποιες εγγυήσεις ισονομίας, ελευθερίας έκφρασης κλπ, ουσιαστικά δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστούν για λόγους που όλοι ξέρουμε, έχουμε προσωπική εμπειρία και η ιστορία 2 αιώνων κοινοβουλευτισμού μας διδάσκει. Οι δυνατοί της οικονομικής εξουσίας εντέλει είναι πάρα πολύ εύκολο να πάρουν στα χέρια τους ΟΛΗ την εξουσία, διαφθείροντας πολιτικούς, αγοράζοντας ΜΜΕ κλπ κλπ. Και αυτό κάνουν. Και έτσι συντάγματα και διακηρύξεις μένουν στα χαρτιά. Σιγά το νέο, θα μου πείτε.
-
ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ
—————-
Τα κόμματα, μια και μας προτείνετε να συστήσουμε κόμμα, είναι βαθιά ΑΝΤΙ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΙ μηχανισμοί. Κόμματα, δήμοι, σωματεία, πολίτευμα λειτουργούν με το σύστημα των ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΜΑΚΡΑΣ ΘΗΤΕΙΑΣ που ΑΣΚΟΥΝ ΑΝ-ΕΛΕΓΚΤΟΙ τα καθήκοντά τους και χωρίς ουσιαστική ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ πριν και μετά.
“Το κόμμα μοιράζει κρατικό οξυγόνο, τρεις μήνες το χρόνο, στα μέλη του μόνο”, Τζιμάκος
Αν τα κόμματα εφαρμόσουν δημοκρατία θα διαλυθούν. Φροντίζουν οι οργανώσεις βάσης τους να είναι ΠΑΝΤΑ άδειες εκτός από την περίοδο των εκλογών.
Κανένα κόμμα δεν εξέφρασε ποτε΄πραγματικά τον λαό. Είχε πάντα άλλους στόχους και άλλες επιδιώξεις. Καμμία σχέση με τις λαϊκές επιδιώξεις οι επιδιώξεις των κομμάτων.
Οχι των απλών μελών. Ποιος τα λογαριάζει τα απλά μέλη; Κανείς. Τα απλά κομματικά μέλη γίνονται απλώς μοχλός σε εσωκομματικές κόντρες. Και μετά τα ξεχνάνε. Τα κόμματα ΞΕΧΝΑΝΕ ΤΑ ΑΠΛΑ ΜΕΛΗ.
Τα κόμματα θέλουν την εξουσία. Θέλουν πάντα και μόνο την εξουσία. Τα κόμματα θέλουν την εξουσία ακόμη και όταν δεν έχουν πρόγραμμα, σχέδιο και λόγο για να πάρουν την εξουσία. Ο λόγοι γι αυτή την στάση εξηγούνται στο “Η διαφθορά της εξουσίας” του Κυρ. Σιμόπουλου.
Τα κόμματα διαφθείρουν τους πολίτες για να κρατηθούν στην εξουσία. Δυστυχώς όμως έχουν πρόβλημα διότι ο λαός είναι πολύς και δεν γίνεται να τον διαφθείρεις όλον. Εκεί αναλαμβάνουν δράση τα ΜΜΕ.
ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝ ΛΑΟ.
ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΝ ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΩΞΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.
Τα κόμματα θέλουν θώκους και αξιώματα να μοιράσουν. Και κυρίως λεφτά.
ΛΕΦΤΑ. ΛΕΦΤΑ. ΛΕΦΤΑ.
Δάνεια, δάνεια, δάνεια (ο θεός να τους τα ξεπληρώσει). ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΦΑΓΟΠΟΤΙ.
Αν είχαμε πραγματική δημοκρατία στην οποία νομοθετούσαν και έπαιρναν τις αποφάσεις ΑΜΕΣΑ οι πολίτες
-δεν θα άφηναν το χρέος να φτάσει στα 300 δις
-δεν θα παράγγελναν υποβρύχια που γέρνουν και Απάτσι που πέφτουν
-δεν θα ψήφιζαν νόμους υπέρ των πανωτοκίων των τραπεζών
-δεν θα ψήφιζαν νόμο που εξαιρεί υπουργούς από την απονομή δικαιοσύνης
-δεν θα επέτρεπαν ΦΠΑ στο… πόσο είναι τώρα ρε παιδιά;
-δεν θα έπαιζαν τα αποθεματικά των δανείων σε τοξικά ομόλογα
-δεν θα πουλούσαν αντί πινακίου φακής κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις στρατηγικής μάλιστα σημασίας
-δεν θα….
Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ
—————-
Δεν χρησιμοποιούμε την τεχνολογία “ναρκισσιστικά” βέβαια, αλλά την χρησιμοποιούμε για την κλήση και το εγερτήριο των ελλήνων πολιτών. Τεχνολογία είναι και τα ΜΜΕ με την μετάδοση ήχου και εικόνας. Δεν μπορούμε να κάνουμε τηλεοπτικό κανάλι. Μια ιστοσελίδα όμως την σηκώνει το πορτοφόλι μας. (και ναι, εγώ καμμιά φορά, κάθομαι και επάνω στο πληκτρολόγιο από αφηρημάδα).
Η δικτυακή τεχνολογία σήμερα, και σας το λέω σαν προγραμματιστής αυτό, μπορεί να μας ξαναδώσει την ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ πίσω. Μαζί με την πατρίδα μας. Είναι απλό να γίνει. Με μια πλαστική κάρτα σαν κι αυτές των αναλήψεων. Τα συστήματα είναι πλέον ασφαλή. Δείτε στα προπατζίδικα πόσοι εθισμένοι στον τζόγο, ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ, παίζουν ΚΙΝΟ ή πως το λένε on-line. ONLINE λέμε. Κι εδώ δεν είδαμε ούτε ένα δημοψήφισμα ακόμη.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
—————-
Τον φοβούνται τον λαό μαζεμένο. Δεν θέλουν τον λαό “μες τα ποδάρια τους”. Τον φοβούνται και τον διαφθείρουν. Με ξεροκόμματα. Λαός σημαίνει έλεγχος. Και φαγοπότι τέρμα. Για αυτό δεν θέλουν δημοψηφίσματα. Θέλουν αντιπροσώπους με θητείες. Μεγάλες θητείες. Για να διαφθειρουν και να διαφθείρονται.
Δεν θέλουν δημοκρατία.
Θραξ Αναρμόδιος
ΥΓ. altbreeze αν έρθεις στο δικό μου τραπεζάκι πάντως, θα σε κεράσω την πιο κρύα μπύρα. Ισως παίξουμε και τάβλι αν δεν κάνει πολύ ζέστη.
Κύριε Μπόμπολα, μετά από τυχαία ανάγνωση της ιστοσελίδας σας, του άρθρου και των σχολιασμών θα ήθελα να παρατηρήσω τα εξής:
α)Καλοδεχούμενη η όποια κίνηση και μακάρι να μπορούσε ο Έλληνας να αντιληφθεί τι εξυφαίνεται εναντίον του, να αφυπνιστεί, να αλλάξει!(?)
β)Ο Έλληνας αυτός που όλοι θα θέλαμε να δείξει πως είναι ζωντανός, απλά δεν υπάρχει. Βγείτε μια βόλτα μισής ώρας και αφουγκραστείτε όλους εμάς που περπατάμε γύρω σας – ναι, δεν εξαιρώ τον εαυτό μου – δυστυχώς. Εθνική αυτοϊκανοποίηση πάνω στα αχυρένια πόδια της άκοπης και απαίδευτης ιδιοποίησης της κληρονομιάς ενός αρχαίου θαύματος, αραχτή μπροστά στην tv – αυτή είναι η μόνη διαφορά μας από άλλους λαούς, και δυστυχώς λειτούργησε ‘καλά’ μέχρι σήμερα για αυτούς που θέλουν πολίτες-πρόβατα.
γ)Η παιδεία δε μπορεί να λειτουργήσει καθώς της λείπει ο συνδετικός κρίκος ολόκληρων αιώνων που δε γυρνούν πίσω κι έτσι δε μεταλλάχτηκε – μοιάζει ξένη, είναι αδιάφορη.
δ)Η μόνη ελπίδα μου, αλήθεια, είναι τα νέα παιδιά. Πνιγμένα ως το λαιμό στο ψέμα ίσως αντιδράσουν και φτιάξουν άλλο πολιτισμό. Ίσως αυτή η οικονομική πίεση λόγω της κρίσης είναι η μόνη λύση για αυτούς που δεν είναι σε βαθύ ύπνο και ξυπνήσουν …και σκεφτούν.. και ονειρευτούν..Ξύπνιοι!
ε)Βέβαια το σύστημα απαρτίζουν άνθρωποι καλά εκπαιδευμένοι στην αποχαύνωση της μάζας (tv, serials, reality, lifestyle..) γι ‘αυτό δεν ελπίζω πως αυτό μπορεί να γίνει άμεσα.
στ)Δεξιοί, κεντρώοι και αριστεροί έχουν ξεπουληθεί από καιρό μαζί με τις ιδεολογίες τους. Ζητώ συγνώμη από τους αγνούς – μα αφελείς – ιδεολόγους που μπορεί να θίγονται.
στ)Όμως παρά το γεγονός ότι θεωρώ καλοδεχούμενη την όποια κίνηση και δεν αμφισβητώ τα κίνητρά σας, δε μπορώ να μη σχολιάσω πως θεωρώ τουλάχιστον άστοχο -παρά το γεγονός πως είσαστε αμυνόμενος στο άρθρο του altbreeze – το να απαξιώνετε στο πρόσωπο αυτού ανθρώπους που εγώ βλέπω καθημερινά γύρω μου..
Η αδυναμία της κίνησής σας που διαβλέπει είναι η έλλειψη της αντιπρότασης. Μπορείτε να μην κατεβείτε στον πολιτικό στίβο, αλλά μπορείτε να αναρτήσετε εναλλακτικές απόψεις-προτάσεις και να τις σχολιάσετε ξεκάθαρα. Μετά το ΔΝΤ τι?
ζ)Το βιντεάκι που προτείνετε να δούμε περί γένεσης της κίνησης αυτής δεν μπορώ να το βρω πουθενά ενεργό..
H “ANTIΠΡΟΤΑΣΗ”
Περιδιαβαίνοντας τις γραπτές και προφορικές σκέψεις των ανθρώπων, τελευταία, αναζητώντας τη “δική μου” πρόταση, διεπίστωσα πως υπάρχουν πολύ περισσοτερες προτάσεις, από τη μία της κυβέρνησης, από τις δύο κυβέρνησης – αντιπολίτευσης ή τις έξι- επτά των κοινοβουλευτικών κομμάτων ή τις “δύο” του γνωστού διλλήμματος “αριστερά-δεξιά”.
Μετά, “σκέφτηκα” ή “συνέραψα” και μια δική μου, είδα και άλλες μεμονομένων ανθρώπων και κάνοντας αναγωγή, υποθέτω πως η φαντασία των ανθρώπων έχει χιλιάδες- εκατομμύρια σκέψεις και προτάσεις.
Και σίγουρα μία, που τις περικλείει ή τις συνθέτει όλες, με λόγο, γνώση και φαντασία.
Και τα όνειρα , επίσης, μπορούν να παράγουν σκέψη και προτάσεις.
Και δεν είναι καθόλου απαραίτητο να είναι οι προτάσεις , “αντί-προτάσεις”. Μπορεί να σηματοδοτεί και υπέρ-βαση. Να είναι υπερπρόταση, προϊόν δημιουργικού και ευτυχισμένου διαλόγου.
Αντίθετο αυτού του ολιγαρχικού που ζούμε είναι η δημοκρατία.
Αυτή προϋποθέτει, αλλά και συμβάλει σε αυτό που λέγεται παιδεία, που λείπει.
Ο έλληνας π.χ. δεν διδάσκεται το μάθημα “Χρήμα – Πίστη- Τράπεζες”, μάθημα που θα έπρεπε να είναι υποχρεωτικό, μαζί με χίλια άλλα μαθήματα, που φτιάχνουν κριτικά σκεπτόμενους πολίτες.
Οι άνθρωποι με σκέψη, λόγο, ίσοι ενώπιος ενωπίω, εφοδιασμένοι με την απαιτούμενη γνώση, θα συλλέξουν τις χιλιάδες προτάσεις, ιδέες, σκέψεις και όταν η δύναμη του δήμου, η δημοκρατία, θα πλησιάζει τη διακυβέρνηση- απελευθέρωση, θα έχει να πει πολλά. ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ.
Την αντιπρόταση τη φυλάμε για έκπληξη.
Πριν από αυτή, υπάρχει ένα “θέλω” και μια διαδικασία που μετατρέπει αυτό που θέλω σε πράξη.
Το είπε καλά ο Θραξ: Αυτό που θέλουμε είναι η δημοκρατία.
Όσοι το θέλουν , θα βρουν τα υπόλοιπα.
Για να μη μιλήσω για τον κ.Μπόμπολα και μιλώντας για τον εαυτό μου, λέγω πως “θέλω” να αλλάξει αυτό το ολιγαρχικό σύστημα.
Θέλω ολική- συνταγματική – δημοκρατική ανατροπή ενός απάνθρωπου συστήματος που επιβιώνει, παράγοντας και διαδίδοντας ψέματα. Θέλω την αντικατάσταση του με ένα πολίτευμα, όπου οι πολίτες θα αποφασίζουν, θα θεσμίζουν, θα τροποποιούν, θα εμπλουτίζουν αενάως την οργάνωση της ζωής τους.
(Αυτό μου μοιάζει με “αντιπρόταση”, αλλά εσε΄ςι να το εκλάβετε, ως κατάθεση ψυχής).
Σε αυτή τη διαδικασία, είναι χρήσιμη
α) η συλλογή προτάσεων.
β) η συζήτηση επί αυτών.
Από όσα έχω καταλάβει, τα παιδιά εδώ είναι πρόθυμα να συζητούν για προτάσεις και όχι, να ανακοινώνουν φετφάδες, ως έχοντες την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, την Παντογνωσία τητς Πολιτικής Θεολογίας των καιρών μας ή το αλάθητο του Πάπα.
“Αντιπροτάσεις” ευπρόσδεκτες από εμάς (εμένα) που δεν έχω. Θετική και δημιουργική κριτική , χρήσιμη και απαραίτητη, για να βγούμε από τη μιζέρια στο όνειρο.
Τις έχουμε ανάγκη. Η κοινωνία τις έχει ανάγκη.
Ο έρωτας μας.
ΥΓ. Και επειδή η κοινωνία έχει διδαχτεί να αναμένει “έτοιμες προτάσεις” , αντί να έχει διδαχτεί τη συμμετοχή στη διαμόρφωση τους, ας προσπαθήσουμε να συμβάλλουμε στην ανατροπή της αυτής της κατάστασης όπου ο άνθρωπος έχει μάθει να τρώει κουτόχορτο και να περιμένει από μένα να του σερβίρω κι άλλο, σε άλλο δίσκο και με διαφορετική γαρνιτούρα.
1. Δηλώνω, εγώ ο πάνσοφος, πως είμαι έτοιμος να καταθέσω μία ατελή, ασήμαντη και απλοϊκή πρόταση.
Θα έχω ίσο χρόνο, όπως και κάθε άλλος πολίτης να την υπερασπιστώ στο χώρο της τηλεοπτικής και γραπτής “αγοράς” των ΜΜΕ;
Θα έχω το χρόνο να αγορεύσω;
Ή μόνο θα αγοράζω ό,τι μου σερβίρουν.
Πριν την σπουδαία και μεγάλη “πρόταση”, λοιπόν, θέλουμε δημοκρατία. Και ό μόνος χώρος που έχει ακόμα δημοκρατία είναι αυτό που κάποιοι περιφρονητικά χαρακτήρισαν “ναρκισσιστική χρήση της τεχνολογίας”.
Θα εγκαταλείψω την πληκτρολόγηση, όταν μου δώσουν κάμερα ή μικρόφωνο.
(Θα τα πάρουμε μόνοι μας).
2. Μια άλλη σκέψη, που βρήκα στο χώρο των νάρκισσων του διαδικτύου και που δεν έχει δει ποτέ το φως της “επίσημης” δημοσιότητας εδώ και 100 χρόνια είναι η εξής:
“Είναι δυνατόν να υπάρχει δημοκρατία, με τους τραπεζίτες να ελέγχουν την παραγωγή και διακίνηση του χρήματος;”
Αν δεν υπήρχαν οι νάρκισοι του διαδικτύου, αυτό δεν θα το είχα μάθει. Και νομίζω πως το βρήκε και ο κ.Φώτης το ίδιο.
100 χρόνια , πολιτικοί, κόμματα (αριστερά και δεξιά), ΜΜΕ, οικονομολόγοι, καθηγητάδες, μαρξιστές και νεοφιλελεύθεροι αποκρύπτουν συστηματικά πως το χρήμα παράγεται από το χρέος, το παράγουν κατά αποκλειστικότητα οι τράπεζες και ενίοτε, όπως λέει ο κ.Φώτης, μας δίνουν χρήμα που ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ.
Μήπως αναζητώντας τη δημοκρατία, καταλήγουμε στο συμπέρασμα, πως δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατία, με τους τραπεζίτες να παράγουν το χρήμα και να μας το χρεώνουν; Μήπως;
3.Αναζητώντας την “αντιπρόταση”, συνδιαμορφώνοντας αυτή, μήπως πρέπει να λάβουμε υπόψη μας αυτό το μικρούλι πρόβλημα, που έβαλα στην παράγραφο 2;
Αυτό που το σύνολο των “ιδεολογιών”, των “πολιτικών”, των “κομμάτων” και λοιπών κατεχόντων αναγνωρίσιμη θέση στην κοινωνία ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ.
(Όμως, διδάσκεται στα οικονομικά πανεπιστήμια, για όποιον, αιφνιδιασμένος, θέλει να βρει την αλήθεια).
[...] Τα σχόλια σας…από τον Φώτη Π. Μπόμπολα [...]
Πολύ καλά όλα τα σχόλια,σεβαστά και χαίρομαι που υπάρχει αυτό το blog και ακούγονται οι απόψεις(πρέπει όμως να διαφημιστεί,να το μάθουν περισσότεροι Έλληνες).
Για να βγούμε όμως από αυτό το τέλμα χρειάζεται σχέδιο των Ελλήνων Πολιτών.
Η θρησκεία η άκρως ελληνική ορθόδοξη δεν αναφέρεται πουθενά και ανησυχώ.
Η παγκοσμιοποίηση που μαθηματικά οδηγούμαστε σ’αυτή είναι 1 σχέδιο πανάρχαιο κατά πολλούς που έχει εκπαιδευμένα στελέχη σε κάθε θέση ακολουθώντας αυστηρά κανόνες.
Εμείς με τι σχέδιο θα αντιδράσουμε?
Καλά είναι να μαζευτούμε αλλά χωρίς σχέδιο,κανόνες,ρόλους διαμοιρασμένους είμαστε καταδικασμένοι να αποτύχουμε.
Η ταπεινή μου άποψη ας μη θεωρηθεί ως “άποψη ξερόλα”.
Να βοηθήσω θέλω, έλληνας είμαι κι εγώ και πονάω μαζί με όλους τους Έλληνες.
Δεν υπάρχει δρόμος. Το δρόμο φτιάχνουμε , προχωρώντας.
Η πίστη είναι προσωπική υπόθεση του καθένα. Δεν γίνεται πολιτική σημαία.
Δεν θα με χάλαγε, όμως, η αποβαυαροποίηση της εκκλησίας.
Επιστροφή στις συναδελφικές κοινότητες, στους παπάδες και τους επισκόπους, αντί για δεσποτάδες.
Εκκλησία του Δήμου και του Χριστού σημαίνει επιστροφή στις πρωτοχριστιανικές αξίες. Πριν να γίνει η εκκλησία στυλοβάτης κάθε κοσμικής εξουσίας, κάθε αυτοκρατορίας.
Οι παπάδες και οι επίσκοποι να εκλέγονται, όπως τότε.
Από κει και πέρα, η θρησκεία δεν επιβάλλεται. Ή την έχεις ή δεν την έχεις. Και υπάρχουν και χιλιάδες προσεγγίσεις.
Με το “οφθαλμός αντί οφθαλμού” και τον “περιούσιο λαό” της παλαιάς Διαθήκης ή με το Αγαπάτε αλλήλους και την οικουμενικότητα της Καινής;
Ας την αφήσουμε απ΄έξω. Για το καλό όλων.
Για όσους πιστεύουν, αυτά.
Δεν συμφωνώ.Εσύ λες προχωράμε και το σχέδιο το βρίσκουμε στο δρόμο ή μας έρχεται βλέποντας και κάνοντας.Αυτό είναι άκρως καταδικαστικό και δεν υπάρχει παντελώς καμία υποψία στα λεγόμενά μου πολιτική.Εγώ είμαι της άποψης ότι χωρίς σχέδιο δεν μπορεί να ανατραπεί τίποτε και όλες οι επαναστάσεις(οι επιτυχημένες) βασιζόντουσαν σε σχέδιο,οργάνωση.
Επίσης είμαι άκρως επιφυλακτικός για αυτά που ακούω,βλέπω και διαβάζω εδώ και σε άλλα site/blog.Δεν ξέρω αν κάποια από αυτά που γράφονται ή λέγονται δεν εξυπηρετούν απλά και μόνο τη συζήτηση.Μερικοί εδώ έχουνε (κατά την άποψή μου πάντα) σωστές θέσεις-μη πολιτικοποιημένες και τους χαίρομαι πραγματικά.
Odyssey η πίστη είναι ναι προσωπική υπόθεση(δεν είπα το αντίθετο) αλλά η πίστη σε συγκεκριμένες αξίες και αρχές είναι αυτή που ενώνει το λαό σε ένα και τον κάνει να ξεχωρίζει από τον..όχλο.Όσον αφορά την θρησκεία,εννοούσα τον ορθόδοξο Χριστιανισμό.Οι Αρχιερείς και Φαρισαίοι(Επίσκοποι και Δεσποτάδες) δεν είναι η θρησκεία μας!Η θρησκεία μας λέει πίστη στον 1 και μοναδικό Τριαδικό Θεό,όχι στους εκπροσώπους του λόγου του Θεού.Οπότε που πάει το “χιλιάδες προσεγγίσεις”?Λίγο..”εκ του πονηρού” μου κάνει αυτή η άποψη.Ποιός μίλησε για επιβολή της πίστης?Εγώ?Δεν νομίζω.Αλλά το να ξεχνάμε τον δημιουργό μας είναι διαφορετικό και εξυπηρετεί σίγουρα “τα σχέδια άλλων “.Εμείς οι Έλληνες σε κάθε επανάστασή μας είχαμε “2 σημαίες”:Ελευθερία-Θρησκεία.Ή κι αυτό το ξεχνάμε?
τέλος πάντων, αν ήμουν απόλυτος ή απότομος σε κανένα σημείο,συγχωρείστε με δεν ήταν αυτή η διάθεσή μου.
Aγαπητέ Dragon,
Μη με φορτώνεις με “σκέψεις εκ του πονηρού”.
Δεν είμαστε σε αντίθετα στρατόπεδα.
Για την Καινή Διαθήκη:
“Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ”.
Και για τους αρχαίους σοφιστές:
“Δύο ειδών τάξεις υπάρχουν: Η ΦΥΣΙΣ, υπέρτατη και απαραβίαστη και ο ΝΟΜΟΣ, τεχνητό δημιούργημα ανθρώπων, μεταβαλλόμενη, υποκείμενη σε μεταρρυθμίσεις και κριτική και απορρέει από μία “σύμβαση”. Μία συμφωνία.
Για το σημερινό καθεστώς δεν έχουμε συμφωνήσει και θέλουμε να έχουμε το δικαίωμα της αλλαγής του.
Ο Δυτικός Πολιτισμός εμπεριέχει την ελληνική πόλη και επιστήμη, το ρωμαϊκό ουμανισμό και δίκαιο, την ηθική και εσχατολογική προφητεία της Βίβλου, την αναγέννηση, τον διαφωτισμό και τις δημοκρατικές επαναστάσεις των νεώτερων κόσμων.,
Μπορείς να αρνηθείς ό,τι από αυτά δε σου κάνει, δεν μπορείς να αρνηθείς την ύπαρξη τους, μέσα σου και στο δημιούργημα που λέγεται κοινωνία.
Με αυτά τα υλικά, οι σημερινοί έλληνες, μπορούμε να δημιουργήσουμε πρόταση ενάντια στο καθεστώς των τραπεζιτών και των προσκυνημένων πολιτικών.
Πρόταση ζωής και ανθρώπινων σχέσεων. Αγάπη, έρωτας, στοργή, αλληλεγγύη.
Για αυτά όλα, χρειαζόμαστε τις ρίζες μας. Δεν θα κόψουμε το χέρι μας, για να πετύχουμε αυτά που θέλουμε. Να μη χαθούμε σε ψεύτικες αντιθέσεις, είναι το θέμα το πιο σοβαρό.
Για τους έλληνες, τότε, για το Χριστιανισμό , μετά η κοινωνία και το άτομο ήταν ένα και το αυτό. Ήταν σύστημα αξιών, συμπεριοράς, ηθικής και τρόπος ζωής.
Σήμερα, η ολιγαρχία έχει αντικαταστήσει αυτές τις αξίες με τον ατομικισμό, το χρήμα, τον τόκο και τον χωρίς όρια πλουτισμό, με τρόπους άδικους, βίαιους και απάνθρωπους.
Ο Χριστός μια φορά πήρε το φραγγέλιο: Όταν έδιωξε τους αργυραμοιβούς και τους εμπόρους από τον Οίκο του Θεού. Σήμερα, θέλουμε, χωρίς φραγγέλια, (όχι γιατί δεν τα έχουμε) να τους διώξουμε από τον Οίκο των ανθρώπων, την κοινωνία.
Αφού αποφασίσατε να παίξετε αυτό το παιχνίδι, πρέπει να ξέρετε ΠΩΣ να το παίξετε και με ΠΟΙΟΥΣ έχετε να κάνετε.
Σίγουρα δεν είναι καθόλου ακατόρθωτο να επιτύχει το εγχείρημα, μόνο όμως αν γίνει ΣΩΣΤΑ. Αλλιώς κινδυνεύει πάρα πολύ να καταλήξει όπως ακριβώς κάθε επανάσταση του παρελθόντος, δηλαδή να ελεχθεί από αυτούς που κρύβονται από πίσω και “γνωρίζουν”.
Αυτή η γνωστή τεχνική ακολουθήθηκε από την ίδια (λίγο πολύ) κλίκα διαμέσου των αιώνων, αφού πάντα ήξεραν και χειρίζονταν την επανάσταση και την κατεύθυναν προς τα εκεί που ήθελαν. Φαντάζομαι ότι ξέρετε για ποιους μιλάω.
@Οdyssey: Κατά τ’ αλλα, Χριστός ουδέποτε πήρε κανένα φραγγέλιο μιας και η ολη σκηνή είναι κατασκεύασμα των Πεισόνων Πλείνιων του 3ου μετά Χριστού Αιώνα, βαλμένων (φυσικά) από τη Μασονική Αδελφότητα της Ρώμης. Το όλο πράγμα είναι ένα υπέροχο παγανιστικό παραμύθι που οι Αρχαίοι Έλληνες ΔΕΝ έχαψαν, μόνο εμείς.
Πηγές: άφθονες
Και επίσης οι Έλληνες γελούσαν με τη θεωρία του Χριστιανισμού διότι ήξεραν ότι είναι ένα σωρό ανοησίες παγανιστικές, καθώς ΟΛΟΙ είμαστε παιδιά του Θεού.
Πηγές: π.χ. Ολοι οι νεοπλατωνιστές, άφθνοι Ιστορικοί των ύστερων χρόνων (μετά τον “Ιησού”), κλπ κλπ κλπ
Και ας μην ανακατεύουμε θρησκείες εδώ μέσα γιατί δεν θα βγει άκρη. Και γω Έλληνας είμαι και ας μην πιστεύω σε κανένα Χριστιανισμό.
Ας κοιτάξουμε την Ελλάδα και ΜΟΝΟ την Ελλάδα.
@Αλέξανδρος
Καλά όλα αλλά εδώ προσπαθούμε να χτίσουμε μια συναίνεση μεταξύ όλων των ελλήνων με βάση την δημοκρατία ως αίτημα.
Και αναφορές στις θεωρίες του Reuchlin και άλλων περί της οικογένειας των Piso και την σχέση τους με τα ευαγγέλια, δεν βοηθάνε ΚΑΘΟΛΟΥ σ’ αυτό.
Ολοι έλληνες είμαστε. Σε ότι θεό κιαν πιστεύουμε ή δεν πιστεύουμε, πληρώνουμε το ΙΔΙΟ ΦΠΑ.
Ενότητα θέλουμε αυτή τη στιγμή.
Και είναι ΠΟΛΥ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΤΙΓΜΗ.
Μπορείς να βοηθήσεις πατριώτη στην ενότητα;
Θραξ Αναρμόδιος
@Αλέξανδρος
Στο πρώτο μέρος της παρέμβασης σου, επισημαίνεις κάτι, το οποίο επαυξάνω.
Π.χ. ο Φώτης ή ο Θραξ τοποθετούνται ορθώς στο θέμα που λέγεται δημοκρατία, αλλά ταυτόχρονα, θέτουν θέμα “χρήματος”.
Άραγε, ξέρουν πόσο δύσκολο είναι να περάσουν την αλήθεια, από το χώρο του διαδικτύου, όπου μπορεί να τη βρει κανείς, στο χώρο της πολιτικής και της ίσης προβολής από τα ΜΜΕ;
Δεν το έχει κάνει το σύνολο του πολιτικού κόσμου. Θα το μπορέσει μια χούφτα ανθρώπων;
Πολύ χρήμα, αδελφέ.
Για το δεύτερο, τοποθετήθηκα. Για την ιστορία που αναφέρεις, δεν ξέρω.
Ξέρω , όμως, 18 α΄ψνες σύγκρουσης των παπάδων με τους τοκογλύφους, ως ότου αυτοί νίκησαν και έδωσαν μετοχές στον Πάπα και την Εκκλησία της Ελλάδος.
(Αυτή κι αν ήταν εξαγορά συνειδήσεων).
“18 αιώνες”*
(Κι αν ήσουν πιο προσεκτικός θα έβλεπες, πως δεν ανακάτεψα θρησκείες)
@Odyssey +Θραξ Αναρμόδιος
Συμφωνώ, ενότητα αδέλφια
Απλά διάβασα ονόματα Χριστού στα τελευταί post και αντέδρασα.
@Everyone
Αλήθεια, γνωρίζουμε 100% ποιοι είναι πίσω από το παρόν κίνημα? Έχουμε ψάξει το ποιον τους και μπορούμε με σιγουριά να πούμε ότι δεν ελέγχονται από κανένα κρυφό δίκτυο?
Έχει κάποιος κάνει κάποια έρευνα? Αν ναι, παρακαλώ διαφωτείστε και μας τους υπόλοιπους
Ειδάλλως, πάρα πολύ δύσκολα (προσωπικά τουλάχιστον) θα συνδράμω. Διότι, όπως στο παρελθόν, μπορεί πίσω από ένα τέτοιο κίνημα να κρύβεται το ίδιο δίκτυο που δημιούργησε το πρόβλημα (βλέπε τεχνική δημιουργίας προβλήματος-αντίδρασης-λύσης) και απλά αυτή τη στιγμή να συλλέγουν ονόματα αντιδρούντων.
Κάτι τέτοιο έχει γίνει πάμπολλες φορές στο παρελθόν.
Αλέξανδρος
@Θραξ Αναρμόδιε και Odyssey
Αγαπητοί, δεν θα είμαι Αθήνα στις 7 για κάποιους λόγους, αλλά θεωρώ πάρα πολύ σκόπιμο και σημαντικό να γνωριστούμε και να συζητήσουμε.
Το mail μου είναι olgasev2006@yahoo.co.uk
Επικοινωνήστε μαζί μου αν θέλετε και έρχομαι να σας βρω για ένα καφέ πριν τη “μάχη”. Έχω πολλά που θα ήθελα να συζητήσω μαζί σας, αρκετά σημαντικά.
@Αλέξανδρος
Εγώ πάλι ήμουν, είμαι και σκοπεύω να παραμείνω Θεσσαλονίκη (λολ).
Το e-mail μου είναι
thrax[ τελεία ]anarmodios[ παπάκι ]gmail.com
Θραξ Αναρμόδιος
Ψυχραιμία.
Κι εγώ είμαι, θα είμαι και σκοπεύω να μείνω Κεφαλονιά.
Κάθε επιφύλαξη είναι λογική και θεμιτή. (Έχω κι εγώ).
Και μου έχουν αυξηθεί οι επιφυλάξεις, από την εμφάνιση κάποιων θέσεων κλπ απόψεων.
Π.χ. οι “σκοποί και στόχοι” είναι “λίγοι” και αποκρύπτουν αυτό που διδάσκεται στα πανεπιστήμια και αποσιωπούν ΟΛΑ τα κόμματα και ΜΜΕ: “Το ρόλο της Προσφοράς και της Ιδιοκτησίας του Χρήματος στην Κοινωνία, την Οικονομία και κατ΄επέκταση στην κρίση”. (Φώτη ακούς;)
Αυτό δεν με εμποδίζει να επιλέγω για μετερίζι το σημείο αυτό.
Αν υπάρχει δημοκρατία στις διαδικασίες, ό,τι κρύβεται θα φανεί.
Αν δεν υπάρξει δημοκρατία, φύγαμε, σα να μην ήρθαμε ποτέ, αφού τα μετερίζια του καθένα είναι πολλά.
Εγώ θα στείλω σου στείλω email. O Θραξ έχει το δικό μου.
@Odyssey λάθος κάνεις φίλε, ο “ρόλος της Προσφοράς και της Ιδιοκτησίας του Χρήματος στην Κοινωνία, την Οικονομία (και κατ΄επέκταση στην κρίση)” ΔΕΝ διδάσκεται σε κανένα πανεπιστήμιο!
Άλλα πράγματα διδάσκονται στα πανεπιστήμια όπως και στα σχολεία, εκτός από την αλήθεια και την πραγματικότητα για την υπέρτατη εξουσία της παραγωγής χρήματος από αέρα κοπανιστό και τους μηχανισμούς άσκησης αυτής της εξουσίας. Αυτά ΔΕΝ προσφέρονται ως τεχνογνωσία σε κανένα νέο ή μεγαλύτερο σε ηλικία άνθρωπο, εντός ή εκτός εκπαιδευτικού συστήματος οπουδήποτε στον κόσμο.
Μόνο τα στελέχη που βρίσκονται ήδη μέσα στους διεφθαρμένους χρηματοπιστωτικούς φορείς, τα κόμματα τις μεγάλες εθνικές ή πολυεθνικές επιχειρήσεις, κλπ έχουν πρόσβαση σε αυτή την “τεχνογνωσία”
Δεν με ικανοποιεί που δεν “έτυχε” να διαβάσεις κάποιο από τα άρθρα στο blog μου (όλα είναι προσβάσιμα μεταξύ των οποίων και από το κουτάκι που βρίσκεται επάνω δεξιά (search engine). Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου!!!..
Σε γενικές γραμμές φίλε είμαστε σε πόλεμο και οι σφαίρες γυρίζουν γύρω από τα κεφάλια μας. Ο ακτιβισμός του getGreeceback μας προσφέρει την ευκαιρία να κάνουμε ένα σημαντικό πρώτο βήμα να βάλουμε την κοινωνία των πολιτών στο προσκήνιο με ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ από “σφαίρες” (δηλ. τα δακρυγόνα, τις προβοκάτσιες και όλα αυτά που ξέρουμε από τις χιλιοπαιγμένες και χιλιοαποτυχημένες πορείες και απεργίες).
Η ασφαλής, ευχάριστη, νικηφόρα και πανελλαδική συγκέντρωση γιορτής για την ένωση της κοινωνίας των πολιτών είναι μια εξαιρετική ευκαιρία για όλους. Και ο στόχος της ξεκάθαρος!!! να φύγει αμέσως το ΔΝΤ και η προδοτική κυβέρνηση που τους έβαλε κυβερνήτες παρά την θέληση και παρά το το Σύνταγμα μας.
Είμαστε στην τελική ευθεία. Δεν υπάρχει χρόνος και δεν υπάρχει περιθώριο να ομφαλοσκοπούμε. Όποιος αισθάνεται ανασφαλής, ευαίσθητος, ευάλωτος, επιφυλακτικός και τα ρέστα… ας μείνει σπίτι του να δει τους άλλους να βγαίνουν μπροστά… Μόνο που μετά θα πρέπει να κουραστεί να τους πιάσει στον δρόμο… όλα θέλουν “προπόνηση” και το σήκωμα από τον καναπέ (για οποιονδήποτε τον αφορά), δεν σε κάνει ξαφνικά ικανό να τρέξεις ούτε κατοστάρι, ούτε μαραθώνιο.
Sorry για τις αιχμές, αλλά έχω εκνευριστεί από το μεγάλο ποσοστό των συνανθρώπων μας, των οποίων η ζωή (χωρίς καν να το συνειδητοποιούν) έχει καταντήσει ένας απέραντος βάλτος από “ΝΑΙ μεν ΑΛΛΑ!!!!…”
Όπως θα έχεις καταλάβει, πιστεύω στο διάλογο.
Και, βεβαίως, είμαι σε θέση να ξέρω λίγο τι διδάσκεται και τι όχι.
Το blog σου το έχω διαβάσει , προσεκτικά, και έχω δει και την αναφορά στο zeitgeist.
Ως ότου δούμε να απλώνεται και πολιτικά, στο χώρο του αληθινού κινήματος, αυτό που “διδάσκεται” στα πανεπιστήμια, ας κρατάμε επιφυλάξεις.
Έχω, ήδη, καταθέσει τις αυστηρές ενστάσεις μου προς την “πρωτοβουλία οικονομολόγων”, οι οποίοι λένε – λένε, γράφουν και ξαναγράφουν, αλλά αποκρύπτουν την βασική αιτία της κρίσης, που είναι η “άρνηση τροφοδοσίας της αγοράς, με χρήμα”.
Όσα κι αν λένε, όσα κι αν πράξουμε, δεν θα αλλάξει τίποτα, όσο ο ιδιοκτήτης του χρήματος είναι οι μέτοχοι της ΕΚΤ και των κεντρικών τραπεζών.
Θεωρώ χρέος μου, λοιπόν, να κάνω παρόμοιες παρατηρήσεις και εδώ.
Αναφέρομαι στην “πολιτική αμφισβήτηση” του χρέους, γιατί σε καμιά χώρα της ΟΝΕ δεν έγινε δημοψήφισμα και δεν υπάρχει δημοκρατική νομιμοποίηση για τη συνθήκη του Άμστερνταμ, με άρθρα της οποίας παραχωρείται η διαχείριση του χρήματος σε ιδιώτες τραπεζίτες και υποχρεώνει τα κράτη σε δανεισμό.
Οι “νόμοι” αυτοί είναι προϊόν συναλλαγής πολιτικών και τραπεζιτών και γίνεται μέσα σε διαδικασία πλήρους απόκρυψης και συσκότισης. Η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου νομίζει πως το χρήμα τυπώνεται από τα κράτη ή ό,τι οι κεντρικές τράπεζες είναι δημόσιες.
Τέλος:
Βιβλίο που διδάσκεται στα Οικονομικά Τμήματα Πανεπιστημίων και ΤΕΙ, στο μάθημα «Χρήμα – Πίστις- Τράπεζες», Δημ. Ζαχαριάδη – Σούρα, Επικ. Καθηγητή στο Τμ. Διοίκησης Επιχειρήσεων ΤΕΙ Αθήνας. Στο τέλος του ΚΕφ.1, σαν συμπέρασμα, γράφει:
«Οποιαδήποτε εκδοχή και αν επιλέξετε –την Κεϋνσιανή ή την Μονεταριστική- η ανάλυση των προηγούμενων παραγράφων πρέπει να σας έχει πείσει πως πράγματι υπάρχει ουσιαστική σχέση ανάμεσα στο Χρήμα και στην πραγματική Οικονομική Δραστηριότητα. Το αν η σχέση αυτή είναι άμεση και αναλογική (όπως υποστηρίζει η Μονεταριστική αντίληψη) ή αν είναι έμμεση και ίσως ασταθής (όπως υποστηρίζει η Κεϋνσιανή αντίληψη) είναι βεβαίως σημαντικό ζήτημα, γιατί άπτεται του κρίσιμου ερωτήματος για τον τύπο και την έκταση της ασκητέας Οικονομικής Πολιτικής. Δεν ανατρέπει όμως την αφετηριακή μας διαπίστωση,»
Το “χρήμα” είναι κυριολεκτικά “καμένο χαρτί”… άχρηστο και χωρίς την παραμικρή αξία χαρτί που δεν αντικατοπτρίζει καμία υπαρκτή αξία… δεν τρώγεται, δεν μπαίνει στο ρεζερβουάρ για να δώσει κίνηση τους βενζινοκίνητους κινητήρες μας και πολλά πολλά ακόμα “δεν”…
Το χρήμα όμως παραμένει ο υπάρτατος θεσμός (ίσως και άρχων), καθώς οι φορείς του προσπαθούν να παραμένουν low profile.
Αυτή η παγκόσμια ανακολουθία είναι κατά την άποψη μου η βασική αιτία της παγκόσμιας κατάρρευσης όλων των κρατών σε όλα τα επίπεδα (δεν πιστεύω να αμφιβάλει κανείς επ’αυτής της κατάρρευσης).
Επομένως δεν με απασχολεί καθόλου το θέμα της “άρνησης τροφοδοσίας της αγοράς με χρήμα”. Όσο μιλάμε για το άχρηστο και απαξιωμένο χρήμα, τόσο κρατάμε τον πήχη υπερβολικά χαμηλά και τόσο αποστερούμε την δυνατότητα της κοινωνίας να εντοπίσει να εστιάσει και να επιλύσει τα πραγματικά προβλήματα σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο. Έχοντας δει το Zeitgeist Addendum, καταλαβαίνεις και ποια ακριβώς είναι τα πραγματικά προβλήματα των ανθρώπων, έτσι δεν είναι;..
Τώρα για την τελευταία παράγραφο του βιβλίου του Ζαχαριάδη, δεν βλέπω το παραμικρό που θα μπορούσε να δώσει έστω μια ακτίδα φωτός για το πραγματικό παιχνίδι που παίζεται σε παγκόσμιο επίπεδο με το χρήμα… και για αυτό επιμένω ότι όλα τα σχολεία και τα πανεπιστήμια του κόσμου βγάζουν επιλεκτικά λοβοτομημένους πολίτες που δεν έχουν την παραμικρή ιδέα πως περνιέται ο χαλκάς από τη μύτη τους και μετατρέπονται από την στιγμή της ενηλικίωσης τους σε ισόβια σερνάμενα πρόβατα σε αιχμαλωσία, ξέρεις… στο μαντρί!
Το 2010 πολλές χιλιάδες χρόνια μετά τους σοφούς πρόγονους μας θεωρώ αδιανόητο τον εκπεσμό της ανθρώπινης οικογένειας, πόσο μάλλον με την παρουσία και τις εκπληκτικές δυνατότητες επικοινωνίας του διαδικτύου (θεμελιώδους εργαλείου και στο κίνημα του getGreeceback).
Στην εποχή μας είναι εύκολο να πετύχουμε να “γνωρίσουμε, ότι όλοι γνωρίζουμε, ότι όλοι γνωρίζουμε…” προκειμένου να πετάξουμε από την ζωή μας αυτό το γαμημένο που “γνωρίσαμε” ότι μας πηδάει… Είτε είναι ο Γιωργάκης, είτε ο Τρισέ και ΕΚΤ, είτε ο Καν και το ΔΝΤ, είτε τα μαύρα όργανα χειραγώγησης της διαρκούς ιεράς συνόδου.
Τίποτε όμως δεν θα συμβεί αν εξακολουθούμε να πορευόμαστε με τα διαρκή “ναι μεν αλλά…”
Ρίξε μια ματιά στο σημερινό άρθρο του φίλου συγγραφέα Αλέξη Σταμάτη στην Καθημερινή, μήπως σου κάνει κλικ http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_28/08/2010_412877
Εν κατακλείδι, ακόμα και στην Λειψία του ’89, όταν είχαν κατέβει στον δρόμο 300.000 από τις 500.000 κατοίκων, εξακολουθούσαν και υπήρχαν στα σπίτια τους κάτοικοι που “δεν είχαν καταλάβει τι συμβαίνει”… που αναρωτιόνταν, που αμφέβαλαν, που έλεγαν στους άλλους… “ναι μεν αλλά!..”
Πιστεύεις ότι οι υπόλοιποι που ήταν κάτω ασχολούνταν μαζί τους;… Ποιοι πιστεύεις ότι προσαρμόστηκαν πρώτοι στην νέα εποχή που ήρθε εν μια νυκτί;.. αυτοί η οι άλλοι, και ποιοι τελικά επιβίωσαν και ποιοι περιθωριοποιήθηκαν…
Όμως για μένα είναι φανερό ότι δεν έχει νόημα οποιοσδήποτε διάλογος κινείται στο μήκος κύματος του “ναι μεν αλλά” ή στο “γίνεται, αλλά… είναι ΔΥΣΚΟΛΟ!!!”. Προσωπικά σκέφτομαι και λειτουργώ πάντα στο “είναι δύσκολο, αλλά… ΓΙΝΕΤΑΙ!!!”
ΣΣ. Οι οικονομολόγοι έχουν προσδιορίσει άριστα τις βασικές κατευθύνσεις και δράσης επιβίωσης, της Ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Δεν θα μπορούσαν να είναι πιο ξεκάθαροι. Στάση εξωτερικών πληρωμών, αποκήρυξη του (τεχνητού) χρέους, έξοδο από την ΟΝΕ, επιστροφή στην δραχμή (και επομένως επαναφορά της ιδιοκτησίας το χρήματος από την ΕΚΤ στην Τράπεζα της Ελλάδος).
Αυτός είναι μονόδρομος και όσο καθυστερεί, τόσο το χειρότερο για την Ελλάδα. Μια από τις επόμενες ημέρες που ο Μαλάκας ο σταθμάρχης των ΗΠΑ κηρύξει την πτώχευση, όλοι μας ΜΑ ΟΛΟΙ ΜΑΣ θα κάνουμε λογαριασμό για το τι υποστηρίζαμε, πότε το υποστηρίζαμε και ποιο και για ποιον παιχνίδι παίζαμε…
Κάποιοι δεν θα έχουν που να κρυφτούν, γιατί όλα είναι στο διαδίκτυο και θα παραμείνουν εκεί για πάντα!
@Οdyssey και Fotis P. Bobolas
Δεν βλέπω να έχετε κάποια μεγάλη διαφωνία κάπου. Δηλαδή αν εξαιρέσεις την διαφωνία σας για το αν διδάσκονται στις ανώτερες και ανώτατες σχολές κάποια ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ σχετικά με το χρήμα. (Σε αυτό συντάσσομαι με τον Φώτη, έχω κι εγώ την πληροφόρηση ότι ΔΕΝ διδάσκονται ή έστω όπως θά ‘πρεπε. Το βιβλίο που αναφέρεις Οdyssey το έχω. Δεν το έχω διαβάσει οργανωμένα. Απλώς το ξεφυλλίζω που και που. Συμπτωματικά προχθές πάλι).
Τις δικές μου απόψεις για τον τρόπο χειρισμού του χρήματος από τις κεντρικές τράπεζες, τις λέω και τις ξαναλέω στο διαδίκτυο. Ιδού μερικά αν έχετε όρεξη (λολ)
http://www.antinews.gr/?p=49550&cpage=1#comment-468392
http://www.antinews.gr/?p=49550&cpage=1#comment-468382
http://www.antinews.gr/?p=49550&cpage=1#comment-468568
http://www.antinews.gr/?p=52096&cpage=1#comment-478985
Το σοβαρό ζήτημα όμως, αυτή την ώρα, είναι πρακτικό. Εχει να κάνει με την οργάνωση της λαϊκής αντίδρασης σε αυτή τη λαίλαπα.
Η ιδέα που είχαν ο Φώτης και οι συνεργάτες του για αυτή την γιορτή-διαμαρτυρία είναι πρωτότυπη και πολύ καλή. ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΜΕ. Με όλες μας τις δυνάμεις.
Σαφώς, οτιδήποτε συμβάλλει στην επιμόρφωση του απλού πολίτη (ούτε οι τραπεζικοί τα ξέρουν αυτά), σε θέματα σχετικά με την έκδοση και λειτουργία του χρήματος, το πως επηρρεάζει την πραγματική οικονομία ο όγκος που κυκλοφορεί, τι συμβαίνει όταν παίρνουμε ένα δάνειο και όλα τα σχετικά έχει ΜΕΓΑΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ.
Μεγάλη σημασία έχει επίσης να διαφωτίσουμε τον μέσο έλληνα πολίτη πάνω στο τι είναι πραγματικά δημοκρατία, να μάθε ότι ο κοινοβουλευτισμός είναι Ολιγαρχία, τα κόμματα δεν χρησιμοποιούν ούτε καν εσωκομματικά δημοκρατία και είναι οι στυλοβάτες της Ολιγαρχίας και τέτοια θέματα. Ωστε να έχει την γνώση να απαιτήσει αλλαγές που θα κάνουν το πολίτευμα να μοιάζει κάπως με δημοκρατία.
Θραξ Αναρμόδιος
ΥΓ. Φώτη, μην εκνευρίζεσαι, μή χάνεις το κουράγιο σου και μην απελπίζεσαι. Για λίγο μόνο, οκ; (lol). Αυτό που κάνει το getGreeceBack δεν έχει ξαναγίνει. Δηλαδή να έχουμε λαϊκή κινητοποίηση που ΔΕΝ ξεκίνησε από οργανωμένο φορέα (κόμμα, εκκλησία, κλπ), και να έχει τέτοιους αριθμούς. Είναι πρωτόγνωρο. Και δείχνει και την δύναμη του ιντερνετ ως μέσου. Προσήλωση στον στόχο και το κέρδος ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ όποια κιαν είναι η έκβαση. Ο απλός έλληνας πολίτης θα αρχίσει να κατανοεί ότι έχει την δυνατότητα να ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΝΕΤΑΙ και να ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ εκτός κομμάτων. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ.
Το θέμα είναι μεγάλο, για να αντιμετωπιστεί με σχόλια και σε σύντομο χρόνο.
1. Δε νομίζω, από τις θέσεις μου να προκύπτει “το ναι μεν αλλά” ή το “γίνεται αλλά είναι δύσκολο”. Αντίθετα, έχω κατηγορηθεί από τους “οικονομολόγους” πως βάζω ψηλά τον πήχυ και η κοινωνία δεν καταλαβαίνει. (Γιατί στην πράξη, βλέπω την κοινωνία να καταλαβαίνει και μάλιστα πολύ καλά;).
Και αφού είναι τόσο ασήμαντο, γιατί κανένα ΜΜΕ ή κόμμα δεν το αναφέρει και δεν το συζητά;
Μήπως, δεν το αναφέρει γιατί είναι “ασήμαντο”; Ή μήπως, κάπως έτσι δε φτιάχνονται τα σημαντικά και τα ασήμαντα στη ζωή; (Το παιχνίδι του μέσου και του μηνύματος)
2. Οι “30 οικονομολόγοι “πάσχουν από “δημοκρατικό συγκεντρωτισμό” και “οικονομισμό”. Γι αυτό και έχουν μικρή απήχηση. Βάζουν την άμαξα, πριν από τα άλογα, πάσχοντας από την ασθένεια που πάσχουν όλα τα ολιγαρχικά ιδεολογικά συστήματα: τον οικονομισμό και την “μετάταξη” του ανθρώπου από homo sapiens σε homo economicus.
Η προσωπική άποψη μου είναι πως η κρίση δεν είναι οικονομική ή χρηματοπιστωτική, ώστε να αντιμετωπίζεται με διαχειριστικές λογικές.
Είναι συστημική και έχει να κάνει με αξίες, δομές, σχέσεις, πολιτισμό και πολιτική. Με το έλλειμμα δημοκρατίας και, τελικά, με το έλλειμμα νοήματος.
3. Στον δε οικονομικό τομέα, δεν μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία στην αγορά, όταν δεν υπάρχει δημοκρατία στη διαχείριση του χρήματος.
4. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ . Τις αποφάσεις πρέπει να τις παίρνει αυτός που θα επωμιστεί και τις θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις. Αυτό προϋποθέτει αλλαγή του “συστήματος” και από την ολιγαρχία όλων των μορφών να μιλήσουμε για δημοκρατία.
Αυτό σημαίνει αποκάλυψη αλήθειών (δεν υπάρχει μόνο μία), γνώση, κριτική σκέψη, συναπόφαση.
5. Η συστηματική εμμονή της απόκρυψης της σημασίας του χρήματος στο σημερινό αδιέξοδο είναι ύποπτη. Προστατεύει τους low profile πραγματικούς ηγέτες του κόσμου.
Έχω συλλέξει σωρεία εκφράσεων κάποιων, που προσπαθούν να συγκαλύψουν, λογοτεχνικά, τη φύση του χρήματος. Θυμάμαι μία: “Η ΕΚΤ έχει διάζουσα αντιδημοκρατική συμπεριφορά”!! Γράφτηκε από “μαρξιστές”!
Η έλλειψη κάθε αναφοράς στην ιδιοκτησία του χρήματος από τις χιλιάδες σελίδες που έχουν γράψει οι “οικονομολόγοι” δεν δείχνει καθαρό παιχνίδι.
Δείχνει συντήρηση του υπάρχοντος συστήματος.
Π.χ. δεν θα έπρεπε να ξέρουμε πως οι Ροθτσιλντ έχουν μεγάλο λόγο και στην ΤτΕ και στην ΕΚΤ;
6. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ “ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΙ” Ή ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΦΥΠΝΙΣΗ; Πριν η κοινωνία αποφασίσει για το πως θα διαχειριστεί την οικονομία, προσωπικά, θα ήθελα να βάλω στην Ελλάδα , στην Ευρώπη και τον κόσμο το αίτημα να τυπωθεί ευρώ, δολάριο, ρούβλι ή ό,τι άλλο, δίχως τόκο. Να υπάρξει δημοκρατία, ώστε η εκτύπωση και η ροή να ξέρω που θα πάει και να μην πηγαίνει στους εμπόρους ναρκωτικών (Το 60% των κατατεθειμένων εγγυήσεων στην ΕΚΤ είναι μαύρο χρήμα και το 35% της αξίας του κυκλοφορούντος ευρώ είναι σε 500ρικα, γιατί δε θέλουν βάρος, όσοι διακινούν χρήμα …με βαλίτσες!).
Βάζοντας τέτοια θέματα και τέτοιο προβληματισμό, σήμερα, βάζουμε την κοινωνία σε σκέψεις και σε συμμετοχή.
Αν τα αιτήματα μας της δημοκρατικής Ευρώπης δεν υιοθετηθούν δυνατά και δεν μπορούν να ικανοποιηθούν, ως την ώρα της διακυβέρνησης της χώρας από τις δημοκρατικές δυνάμεις, δηλ. την κοινωνία, θα έχουμε χρόνο να συζητάμε και να οργανωνόμαστε για τον τρόπο διαχείρισης, το είδος του νομίσματος, το είδος της κοινωνίας, της οικονομίας και τελικά το είδος του ανθρώπου, των αξιών και της παιδείας που θέλουμε και που θα μας επιτρέψει να είμαστε αλληλέγγυοι προς τους φίλους και ταυτόχρονα ανταγωνιστικοί προς τους τρίτους.
7.Για το απόσπαμσα του βιβλίου που έβαλα και για το θέμα που θίγω, θεωρώ σημαντικό να διαβάζω πώς και πότε ο Φρίντμαν αντικατέστησε την “Πολιτική Τιμών και Εισοδημάτων” του Κέυνς με την “Προσφορά Χρήματος”, αποκρύπτοντας ποιος είναι αυτός ο low profile που θα προσφέρει το χρήμα.
Θεωρώ σημαντικό να ξέρω την πραγματική “φύση” της θεωρίας του νεοφιλελευθερισμού, που έχει για βάση πως “το χρήμα είναι αγαθό=εμπόρευμα” και που αποκρύπτεται και αντικαθίσταται με την ψεύτικη αντίθεση “κράτος ή αγορά;”
Η δεκαετία του 70 είναι η χρονική στιγμή, που με αυτές τις επιλογές, άρχισε το Χρέος σε ΟΛΕΣ τις χώρες του κόσμου να αυξάνεται και να πηγαίνει σε αδιέξοδα επίπεδα. Πρώτα στη Λατ. Αμερική στη δεκαετία του 80, μετά αλλού και σήμερα στην Ευρώπη.
Δεν είναι , λοιπόν, ασήμαντο το θεματάκι της ιδιοκτησίας του χρήματος, που κανένα κόμμα ή πολιτική ομάδα δεν αναφέρει. Κάποιοι θέλουν, δια της σιωπής, να το κρατούν στο απυρόβλητο.
Στα 70τies εντοπίζεται η στιγμή που το “κοινωνικό συμβόλαιο” τραπεζιτών και πολιτικών αντικαταστάθηκε από την βαρβαρότητα και τον απανθρωπισμό.
Πρόσφατα, ο μαρξιστής Ρίτσαρντ Βολφ είπε πως επί 150 χρόνια και ως τη δεκαετία του 70, η παραγωγικότητα, τα κέρδη και οι μισθοί είχαν παράλληλη ανοδική πορεία. Από τα ηρωικά seventies , οι μισθοί καθηλώθηκαν και έγιναν χρέος. Τα δε κράτη (οι πολιτικοί) έχασαν, σιγά – σιγά, το δικαίωμα να τυπώνουν χρήμα για να πληρώνουν μισθούς, συντάξεις, περίθαλψη και να κάνουν έργα. Άρχισαν να δανείζονται τα πάντα, με αποκορύφωμα τη Συνθήκη της ΟΝΕ.
Είναι η περιούσια δεκαετία του 70, της Trilateral Commission, της ιδεολογικής “αντικατάστασης” της κοινωνίας του Αριστοτέλη, από το άτομο του Χάγιεκ(άλλο Νόμπελ αυτό της ίδιας εποχής). Ήταν η απαρχή αυτού που βαφτίστηκε ανώδυνα “παγκοσμιοποίηση”. Ήταν η αρχή αυτού που ο ΓΑΠ αποκαλεί “Παγκόσμια Διακυβέρνηση” και κάποιοι άλλοι “Νέα Τάξη Πραγμάτων”. Ολιγαρχία, το λέω εγώ.
Ήταν η απαρχή της καταστροφής του κοινωνικού ανθρώπου και της αντικατάστασης του από τον ανελέητο και απάνθρωπο homo economicus.
8. Πρέπει να ξέρει η κοινωνία, πως η βάση του μονεταρισμού(νεοφιλελευθερισμού) είναι η άποψη του Νομπελίστα(!!!) Φρίντμαν πως το “χρήμα είναι αγαθό”, δηλ. εμπόρευμα.
ΧΡΕΟΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΑΝΕΙΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΙΔΙΩΤΕΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ.
Αν δεν ξέρει η κοινωνία αυτό το low profile γεγονός δεν πρόκειται ποτέ να μπορέσει να σχεδιάσει ορθά.
Αν αυτό αποκρύπτεται ή υποτιμάται , αυτό είναι ύποπτο.
Συγνώμη, ΤΙΠΟΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΔΕΝ ΔΙΝΩ ΣΑΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗΣ.
ΤΟ ΑΠΟΚΡΥΠΤΕΙ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.
Θέλουμε ένα ακόμα κόμμα ή ένα μεγάλο κίνημα ελεύθερα και κριτικά σκεπτόμενων ανθρώπων;
ΥΓ, Είναι υποθέτω προφανές, πως δεν αναφέρομαι σε ανθρώπους που συμμετέχουν στη συζήτηση. Είναι σπουδαία τα βήματα διαλόγου, Οι δικές μας ΑΓΟΡΕΣ, και η έκθεση απόψεων στο κοινό. Οι απόψεις και οι θέσεις γίνονται “ύποπτες”, όταν οι πράξεις αποσιωπούν, σκεπάζουν και αποκρύπτουν τις άλλες απόψεις.
@Odyssey Συμφωνώ σε όλα που εκθέτεις. Επιπλέον είναι ώρα να ετοιμαζόμαστε για την πρώτη καινοτομική δράση ακτιβισμού από την κοινωνία των πολιτών, το getGreeceback
Μαζί με την θεωρία και η πράξη, η γενναία και η τολμηρή πράξη που κατακτά ένα καινούργιο έδαφος και αφήνει το πεδίο ελεύθερο να κτιστεί κάτι καινούργιο αμέσως μετά στο καινούργιο αυτό έδαφος. Μεσολαβούν πολλά βήματα μέχρι να φθάσουμε στην συνειδητοποιημένη κοινωνία που οραματίζεσαι. Αν αυτά τα πραγματικά βήματα από πραγματικά πόδια σε πραγματικούς δρόμους δεν γίνουν, τα πάντα θα μείνουν (ως συνήθως) λόγια του αέρα… αέρας κοπανιστός.
Ραντεβού (για όσους το επιθυμούν) στις 6 και μέχρι τις 11 Σεπτέμβρη
σσ. Το έγκλημα που διαπράττεται κατά βάση από τις κεντρικές τράπεζες, από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα με την αυθαίρετη “εκτύπωση” χρήματος, αυθαίρετη διάθεση του από τις κεντρικές και εμπορικές τράπεζες έρχεται σύντομα στο τέλος του. Δεν μπορεί να μην βλέπεις τα σημάδια γύρω σου…τα σημάδια είναι παντού, οπουδήποτε στον κόσμο!…
Είμαι απαισιόδοξος. Ο κόσμος, δεν ξέρει, δεν θέλει, δεν μπορεί. Δεν βλέπει μπροστά του. Δεν ξέρει καλά καλά να φάει, ή να αναρωτηθεί που στέλνει τα παιδιά του κάθε μέρα και γιατί. Δεν επιδιώκει ούτε το προσωπικό (εγωιστικό αν θέλεις) συμφέρον του. Ούτε καν αυτό.
Ναι βέβαια, υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ χρήματος (π.χ. χαρτονόμισμα τυπωμένο από ιδιωτική στην ουσία τράπεζα ) και νομίσματος (π.χ. ασημένιο ή χρυσό νόμισμα). Και μόνο που το χρησιμοποιούμε, μας κλέβουν και μας σκλαβώνουν.
Η συντριπτική πλειοψηφία όμως έχει πλήρη άγνοια και ακόμα αν τους το εξηγήσει κανείς πάλι άγνοια έχει. Οι απαντήσεις που παίρνει κανείς όταν αυτό το θέμα αναφερθεί είναι στην καλύτερη περίπτωση του επιπέδου νηπιαγωγείου. Οι επιπτώσεις του να υπάρχει ένα δίκαιο νομισματικό σύστημα στην χώρα και στον κόσμο, τους “διαφεύγουν” σιωπηλά. Ο κόσμος ζεί σε πλήρη άγνοια.
Όμως, για ρώτα ποιός είναι ο νικητής στο Greek Idol, ή για πόσα εκατομύρια αγοράστηκε ή πουλήθηκε ο τάδε ποδοσφαιριστής , και ΟΛΟΙ είναι έτοιμοι να απαντήσουν με λεπτομέρειες.
Αλλά υπάρχουν και άλλα θέματα στα ο ποία ο κόσμος έχει ηθελημένη άγνοια τεραστίων διαστάσεων. Από αυτά μερικά είναι:
Παιδεία – Εκπαίδευση
Σχεδόν κανένα παιδί δεν έχει διδαχτεί το ΠΩΣ να μαθαίνει. Ούτε καν στο πιο βασικό επίπεδο. Όμως από την πρώτη τάξη μέχρι την τελευταία αυτό που βασικά ακούει ο μαθητής είναι “κόψε τον λαιμό σου και μάθε το”.
Σχεδόν κανένα παιδί δεν είναι έτοιμο να σπουδάσει σε πανεπιστήμιο στα 18,19 – 20 ετών. Αφού δεν ξέρει τι θέλει. Αφού δεν έχει πάθος για ΤΙΠΟΤΑ. Υπάρχουν σήμερα δεκάδες χιλιάδων, μπορεί και εκατοντάδες χιλιάδων πτυχιούχων που δεν ασκούν αυτό που σπούδασαν ή δεν έχουν ούτε το παραμικρό πάθος σε αυτά που κάνουν καθημερινά. Η σχέση δημιουργίας/παραγωγής πραγματικής αξίας και πραγματικού πλούτου είναι στην κυριολεξία άγνωστη στους πολλούς. Μεγαλώνουν, έχοντας την εντύπωση ότι απομνημόνευση ισούται με κατανόηση. Και ότι ένα χαρτί (πτυχίο) αυτομάτως και μαγικά αποκαθηστά τον κάτοχο του και ως κάτοχο της πραγματικής γνώσης και κατανόησης. (Βλέπει κανείς την σχέση πτυχίου-αξίας και χρήματος-αξίας?).
Το παιδί σε όλα τα 9 – 15+ χρόνια παιδείας του ούτε κατά διάνοια δεν έχει “μυριστεί” ποιά είναι η συνταγή της επιτυχίας ΣΤΗΝ ΖΩΗ, ΟΧΙ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ. Και αυτό βέβαι γιατί δεν έχουν διδαχτεί ποτέ το τι εστί επιτυχία, διότι οι περισσότεροι εκ των εκπαιδευτικών δεν έχουν ιδέα του τι εστί πραγματική αξία.
Η συντριπτική πλειοψηφία δεν ξέρει να σκέφτεται λογικά και χωρίς συναισθηματισμούς, ΑΚΟΜΑ και αν κατέχουν πτυχίο ή ικανότητες θετικών επιστημών. Πολλές φορές μάλιστα υπάρχει στην πλειοψηφία ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ και του πιο απλού συλλογισμού η μεθόδου σκέψεως. Και υπάρχει σχεδόν ολοσχερής έλλειψη δυνατότητας εντοπισμού της λογικής ή μεθόδου πίσω από κάποιο γεγονός η πραγματικότητα, ΑΚΟΜΑ και στην περίπτωση που υπάρχει στοιχειώδης κατανόηση της μεθόδου αυτής σε θεωρητικό επίπεδο. (Βλέπε ως παράδειγμα τους χιλιάδες επί χιλιάδων πτωχών οικονομολόγων – δεν είναι οξύμωρο να είναι κανείς οικονομολόγος και να μην έχει να επιδείξει ούτε βασικό πλούτο για αυτόν και την οικογένειά του?)
Διατροφή, Ιατροί , φάρμακα – εμβολιασμοί.
Η απάτη, επιστημονική / οικονομική και ανθρωπιστική είναι τεραστίων διαστάσεων. Η σχεδόν ολοκληρωτική άγνοια των ιατρών και τα διαπλεκόμενα συμφέροντα στις φαρμακευτικές προκαλούν αμέτρητες ιατρογενείς ασθένειες σήμερα με μεγαλύτερη βέβαια την νευρολογική (φυσιολογική πλέον, όχι απλά ψυχολογική) αποβλάκωση. (Βλέπε, δίαιτες χαμηλών λιπαρών, ασπαρτάμη, φθόριο σε ποσότητες δηλητηριώδης σε νερό και οδοντικά προϊόντα, κλπ κλπ. )
Επιχειρηματικότητα – Εργασία
Πάλι η συντριπτική πλειοψηφία δεν έχει ιδέα για το τι εστί το επιχειρείν ή/και η παραγωγή αξίας (καινούργιας αξίας). Οι περισσότεροι δεν μπορούν να δουν την διαφορά ενός εισαγωγέα και ενώς εξαγωγέα. Δεν ξέρουν ότι για να ανεβάσεις το εισόδημά σου, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΓΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙΣ ΜΕ ΠΑΘΟΣ κάτι το οποίο θέλει ή/και χρειάζεται ο συνάνθρωπος. Οι περισσότεροι δεν έχουν ιδέα του ότι υπάρχουν ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ για να φθάσει κανείς σε επιτυχία σε ότι βάλει κανείς στο μυαλό του…
Οικογένεια
Οι νέοι ΔΕΝ κάνουν οικογένειες. Δεν έχουν την ωριμότητα να κάνουν οικογένεια, ούτε την δύναμη πνεύματος να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες της ζωής με ΕΝΑ άτομο για μια ζωή και με παιδιά (πάνω από ένα). Τους φοβίζει η ζωή, και έτσι δεν την ζουν. Βλέπουν ότι είναι δύσκολο να χρίσει κανείς και έτσι αποφασίζουν να μην χτίσουν τίποτα. Αλλά όποιος σκέφτεται έτσι, απλά δεν ξέρει ότι υπάρχουν συγκεκριμένες μέθοδοι για επιτυχία στην ζωή και σε όλα τα άλλα θέματα. Μπορεί να ακούγεται σκληρό, αλλά το δημογραφικό και οι λόγοι για τους οποίους υπάρχει, είναι σίγουρα κάποια ψυχολογική ασθένεια που έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας. Το ότι είναι δύσκολο κανείς να κάνει οικογένεια ΔΕΝ αποτελεί λόγο θανάτωσης και τερματισμού της γενεάς σου και του οικογενειακού σου δέντρου!!!
Πολιτική / Νόμοι / Κοινωνία
Και πάλι η συντριπτική πλειοψηφία έχει αδικαιολόγητη άγνοια, δαιδαλώδους μεγέθους. ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει έστω διαβάσει το Σύνταγμα της Ελλάδος ή/και τα ανθρώπινα δικαιώματά του. Δεν ξέρει τα πιο βασικά του δικαιώματα. Δεν ξέρει τι εστί “πολίτης”, δεν ξέρει τι εστί δημοκρατία. Δεν ξέρει τι σημαίνει καπιταλισμός, κομουνισμός, σοσιαλισμός, φασισμός κλπ. κλπ.
Η Δημοκρατία προβάλλεται ως η κορωνίδα των πολιτευμάτων, αλλά η αλήθεια είναι ότι πλήρης δημοκρατία εφαρμόζεται ΜΟΝΟ όταν το αποτέλεσμα είναι το επιθυμητό. Θυμάται κανένας να έχει γίνει κάποιο δημοψήφισμα τα τελευταία 20 χρόνια? Αλήθεια, αναρωτιέται κανείς ακόμα γιατί? Την σήμερον ημέρα, ΠΟΙΑ είναι η δικαιολογία στον να μην επιτρέπουν στον πολίτη να ψηφίζει σε πολύ περισσότερες περιπτώσεις από μόνο 1 φορά σε κάθε 4 χρόνια? Είναι αδύνατον δηλαδή να ψηφίζει κατ ευθείαν ο ΛΑΟΣ για συγκεκριμένα νομοσχέδια? Όταν πρόκειται για απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων, είναι δυνατόν να στηθεί διαδικτυακός μηχανισμός, αλλά όταν πρόκειται περί πραγματικής δημοκρατικής διαδικασίας, ΚΑΝΕΙΣ ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ δεν αναφέρεται σε αυτό που είναι δυνατόν σήμερα αλλά κανείς δεν το κάνει? Τι φοβούνται?
Γιατί ο απέχων από τις εκλογές αποκαλείται από την συντριπτική πλειοψηφία ως “μη πολίτης” ή κατά κάποιον τρόπο ότι σφάλει? Αφού τα νούμερα και τα ποσοστά της βλακείας ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΣΤΟΝ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟ να λάβει μέρος στην ουσία στο υποτιθέμενο δημοκρατικό “μηχανισμό”, είτε ψηφίσει είτε όχι.
Και πάει λέγοντας, 99% των ανθρώπων που συναντώ δεν ξέρουν ούτε τα βασικά για μια αξιοπρεπή ζωή. Ο κόσμος ΔΕΝ σκέπτεται, ΔΕΝ τον ενδιαφέρει η ευημερία του, ΔΕΝ τον ενδιαφέρει η πραγματική παραγωγή αξίας, ΔΕΝ τον ενδιαφέρουν τα διαπλεκόμενα συμφέροντα στην υγεία ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ, ΔΕΝ ενδιαφέρεται για πραγματική, αξιοκρατική δημοκρατία.
Και γι’αυτό είμαι απαισιόδοξος, όσο δεν πάει. ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ Ο ΙΔΙΟΣ (Θέλει να του τα αλλάξουν οι άλλοι)