Στις μέρες μας τα Νέα Μέσα, εκτός από τα πολλά που προσφέρουν, βοηθούν και τις online-offline κοινότητες σε πολυδιάστατη ακτιβιστική δράση. Στο παρακάτω video βλέπουμε μια ομάδα νεαρών που συντονίστηκαν με την βοήθεια των Νέων Μέσων και την τακτική των flash mobs, χτυπώντας τον στόχο τους (με αυγά) και εξαφανιζόμενοι σε δευτερόλεπτα! Αυτή είναι μια offline δράση, online ακτιβιστικών κοινοτήτων.
Το ίδιο σημαντική ακτιβιστική συνεισφορά είναι και αυτή των υπολοίπων online κοινοτήτων, οι οποίες χωρίς να εκφράζουν την συλλογική πεποίθηση με τέτοιο δυναμικό τρόπο, εν τούτοις αναπαράγουν το μήνυμα με την μέγιστη μαζικότητα (χαρακτηριστικά “κολλητικής ασθένειας”, ή αλλιώς viral). Αυτή είναι η μορφή επικοινωνίας που ξεφεύγει από την χειραγωγημένη ενημέρωση των παραδοσιακών καναλαρχών-εκδοτών, δημιουργώντας στην πράξη τα ιδιόκτητα Νέα Μέσα της κοινωνίας των πολιτών…
Είτε συμφωνείτε είτε διαφωνείτε με την συγκεκριμένη δράση (μέσα στο London School of Economics), αυτή σίγουρα εκφράζει το λαϊκό αίσθημα αποδοκιμασίας κατά του υπουργού Αλογοσκούφη και της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, για την υποταγή τους στους εγχώριους Τραπεζίτες.
Θυμηθείτε, την επόμενη Τρίτη 18/11/2008, είναι η ευκαιρία για μαζικότερη έκφραση ή και επίλυση του ζητήματος της αυθαιρεσίας των Τραπεζών. Έχει πλέον συζητηθεί αρκετά!
Η δική σας άποψη;…
[...] Αλογοσκούφης vs “νέος ακτιβισμός”… « Φωτης Π. Μπομπολ… Στο παρακάτω video βλέπουμε μια ομάδα νεαρών που συντονίστηκαν με την βοήθεια των Νέων Μέσων και την τακτική των flash mobs, χτυπώντας τον στόχο τους (με αυγά) και εξαφανιζόμενοι σε δευτερόλεπτα! Αυτή είναι μια offline δράση, online ακτιβιστικών κοινοτήτων. (0 votes, average: 0 out of 5)You need to be a registered member to rate this post. Loading … [...]
Είμαι απο αυτούς που παρόμοιες μορφές διαμαρτυρίας τους βρίσκουν σύμφωνους. Απο το να καίς το αυτοκίνητο ενός υπουργού ή ενός καναλιού, απο το να σπάς την τράπεζα είναι προτιμότερο να γιαουρτώσεις τον πολιτικό, τον μεγαλοδημοσιογράφο, τον τραπεζίτη. Το μήνυμα που περνάς είναι το ίδιο ενώ προκαλείς λιγότερο το δημόσιο αίσθημα.
Στην Γαλλία μάλιστα υπάρχει νόμος σε ισχύ (απο την εποχή του Λουδοβίκου) που το πέταμα τούρτας σε δημόσιο πρόσωπο είναι μια καθ’ όλα νόμιμη διαμαρτυρία αρκεί η κατασκευή της να βασίζεται σε συγκεκριμένα υλικά (όσο περίεργο και αν ακουστεί ισχύει). Μπορείτε να θυμηθήτε και το, προ δεκαετίας, κίνημα στην Γαλλία που είχε πετάξει… νόμιμες τούρτες σε Μπλέρ, Γκείτς και ένα σωρό ακόμα επωνύμους…
έπεσαν και γιαούρτια :-p ρίξε μια ματιά στο update του ποστ μου :-p
Ο ακτιβισμός είναι μια σύνθετη μορφή αντίδρασης. Υπάρχουν διάφορα είδη ακτιβισμού, κάποια είναι ακραία και βίαια, κάποια εμπεριέχουν μια δόση χιούμορ και συμβολισμού, κάποια είναι απλά αυθόρμητες αντιδράσεις. Προσωπικά δεν συμφωνώ με τον βίαιο ακτιβισμό, ειδικά με την αλόγιστη καταστροφή ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας. Δυστυχώς στην Ελλάδα κυριαρχεί ο βίαιος/ακραίος ακτιβισμός που κατά την άποψή μου δεν οδηγεί πουθενά. Σπανίζουν υπερβολικά οι καμπάνιες έξυπνου/συμβολικού ακτιβισμού. Όσον αφορά στο συγκεκριμένο περιστατικό θα δηλώσω πως είμαι αντίθετος. Για πολλούς λόγους. Κυρίως γιατί η “αιτία” η οποία ήταν τα αιτήματα των τροφίμων στις Ελληνικές φυλακές (σωστά ή όχι) δεν έχουν και πολύ σχέση με τον εκάστοτε υπουργό Οικονομίας. Επίσης θεωρώ πως η συγκεκριμένη πράξη εκμεταλέυεται την τάξη και ηρεμία που επικρατεί στις αίθουσες και τους διαδρόμους του LSE, την κλασσική Βρετανική “αφέλεια” δηλαδή που στα πρόσωπα των Ελλήνων φοιτητών βλέπει νέους που ενδιαφέρονται για την επιστήμη και το μέλλον και όχι θρασύδειλους βάνδαλους. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω ποιός ο λόγος να μεταφέρουμε την προβληματική μας συμπεριφορά σε έναν από τους ναούς της γνώσης παγκοσμίως, σε ένα ίδρυμα το οποίο χαρακτηρίζεται ως επί το πλείστον από την υψηλή του ποιότητα η οποία δεν θα μπορούσε να υπάρχει αν δεν διασφαλιζόταν η ελέυθερη ανταλλαγή ιδεών μέσα στους κόλπους του. Καταφέραμε για ακόμη μια φορά να εξάγουμε των πολιτισμό των βαρβάρων τον οποίο αναπαράγουμε εδώ και δεκαετίες, την κουτοπόνηρη αλλά και δειλή άποψή μας σχετικά με την ελευθερία απόψεων, τα κομματικά μας μίνι “παρακράτη”. Η ιστορία στο LSE έγινε καθαρά για εσωτερική Ελληνική μηντιακή κατανάλωση. Αυτοί που έκαναν ότι έκαναν αμέσως σηκώθηκαν και έφυγαν τρέχοντας για να κρυφτούν. Αυτό τι να σημαίνει άραγε? Ήταν ανάγκη να πετάξουν αυγά στον ομιλητή? Γιατί δεν κάθησαν στην αίθουσα και μέσω της φωνής τους, των επιχειρημάτων τους και του διαλόγου δεν κατακεραύνωσαν τον Υπουργό? Αν ήταν φοιτητές σε Βρετανικό ίδρυμα θα έπρεπε να ξέρουν καλύτερα από τον καθένα τις διαλεκτικές ηδονές που προσφέρει η debate society. Δυστυχώς, όμως, φοβάμαι πως το μόνο debate society το οποίο μπορεούν να ανεχθούν οι Έλληνες είναι αυτό του τσακωμού, της υστερίας και της καταστροφής. Η υστερία του φασισμού σε όλο της το μεγαλείο. Θυμάμαι, όταν σπούδαζα στην Βρετανία πριν από 10 χρόνια , ποτέ μα ποτέ δεν παρουσιάστηκαν φαινόμενα βίας και καταστροφής σε καμία μα καμία συγκέντρωση οποιασδήποτε φύσεως – πέραν μιας. Αυτή ήταν η ετήσια συγκέντρωση της Hellenic Society. Μόνο εκεί έβλεπες φωνές, τσακωμούς, και ενίοτε φαινόμενα βίας. Τέτοιοι είμαστε τέτοια κάνουμε λοιπόν…
Όσον αφορά στο “κίνημα με τις τούρτες” στην Γαλλία, ναι είναι κάτι σαν δική τους παράδοση, μόνο που την δεκαετία του 90 υπήρχε έξαρση λόγω ενός τηλεοπτικού “παιχνιδιού” όπου συνήθως έλουζαν με τούρτες ατυχείς Βέλγους αφιχθέντες στα Γαλλικά αεροδρόμια, μια πρακτική η οποία σύντομα καταδικάστηκε από την πλειοψηφία της Γαλλικής κοινωνίας. Το αστείο είναι ότι η “μόδα της τούρτας” μεταφέρθηκε από την Γαλλία στο Βέλγιο και η τούρτα στον Μπιλ Γκεήτς (στον παγκοσμίως νούμερο ένα φιλάνθρωπο και χορηγό στην έρευνα κατά του ΕΙΤΖ) συνέβει στο Βέλγιο.
Όσον αφορά στα 28 δισ. ευρώ για τις Ελληνικές τράπεζες, μου φαίνεται υπάρχει μια περίεργη παραπληροφόρηση. 1. Αν δεν κάνω λάθος σχεδόν όλες οι οικονίες της Ευρωζώνης και όχι μόνο ενισχύουν τον κλάδο των τραπεζών για τον ευνόητο λόγο της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ οικονομικής κρίσης. Ακόμη και η Σουηδία δίνει 80 δις. ευρώ στο δικό της τραπεζικό σύστημα – και μην μου πείτε πως η Σουηδία, η χώρα εφευρέτης των “Κευνησιανών” οικονομικών, απλά θέλει να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των εγχώριων τραπεζιτών.. 2. Οι Ελληνικές τράπεζες έχουν επενδύσει τεράστια κεφάλαια στις οικονομίες της ΝΑ Ευρώπης, των Βαλκανίων, και σιγά σιγά και της Εγγύς Ανατολής. Όσο και να “μισούμε” τις τράπεζες, είναι η μοναδική βιαμηχανία υπηρεσιών (μετά την ναυτιλία) με αξιοπρεπή παρουσία εκτός των συνόρων. Τα λεφτά, λοιπόν, χορηγούνται για να κρατήσουν στην επιφάνεια οικονομίες όπως της Ρουμανίας, οικονομίες που αυτή την στιγμή στηρίζονται στον δανεισμό (δεν θα μπορούσαν να κάνουν και διαφορετικά, έλεος δηλαδή) και δει στον δανεισμό από τις Ελληνικές τράπεζες. Τα λεφτά λοιπόν είναι άμεσα συνδεδεμένα με τις Ελληνικές επενδύσεις στα “Βαλκάνια”. Γιαυτό και κάποιες τράπεζες δεν θέλουν τα χρήματα – βλέπε Μάρφιν, αφού δεν έχουν παρουσία εκεί. Συνεπώς καλά κάνουν και ενισχύουν τις τράπεζες που στηρίζουν τις Ελληνικές επενδύσεις στο εξωτερικό. Εκτός αν δεν θέλουμε να έχουμε Ελληνικές επενδύσεις πουθενα, υποθέτω ούτε και στην Ελλάδα…
Το γεγονός του ότι το κράτος προσπαθεί να επιβάλλει και καποιον παραπάνω έλεγχο στις τράπεζες μέσω αυτού του οικονομικού πακέτου είναι άλλη ιστορία. Όπως άλλη ιστορία είναι και γιατί το κράτος δεν μπορεί να ελέγξει τον τρόπο που οι τράπεζες παρανομούν (εδώ και δεκαετίας) εναντίον του απλού Έλληνα πολίτη/πελάτη.
@Νικίας Οικονόμου. Σε ευχαριστώ για το εκτενές σου σχόλιο που αντανακλά την ευπρέπεια ενός σύγχρονου πολίτη. Επειδή η απάντηση μου σε όλα τα παραπάνω επιχειρήματα σου, με τα οποία διαφωνώ, βρίσκεται στο επόμενο άρθρο μου, σου στέλνω κατ’ ιδίαν ένα link για να τις έχεις προκαταβολικά.
Ζητώ συγνώμη από τους υπόλοιπους αναγνώστες, λίγη υπομονή…